அறிமுகம் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பின் முக்கியத்துவம்
உலகமயமாக்கல் மற்றும் வணிக விரிவாக்கம் காரணமாக, பல்வேறு மொழிகளுக்கு இடையேயான தொடர்பு முன்னெப்போதையும் விட இன்று மிக அவசியமான ஒன்றாக மாறியுள்ளது. திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் மூத்த மொழியான தமிழும், ஸ்லாவிக் மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சுலோவீனிய (Slovenian) மொழியும் தங்களுக்குள் தனித்துவமான இலக்கணக் கட்டமைப்புகளையும் கலாச்சாரப் பின்னணிகளையும் கொண்டவை. தமிழ் மொழியிலிருந்து சுலோவீனிய மொழிக்கு உரை, ஆவணங்கள் அல்லது இலக்கியங்களை மொழிபெயர்க்கும் போது, வெறும் சொற்களை மட்டும் மாற்றாமல், அவற்றின் ஆழமான அர்த்தத்தையும் பண்பாட்டுச் சூழலையும் கடத்துவது அவசியமாகும். இந்த வழிகாட்டி, தமிழ் - சுலோவீனிய மொழிபெயர்ப்பில் உள்ள சவால்கள், இலக்கண வேறுபாடுகள் மற்றும் வெற்றிகரமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான நடைமுறைக்கு உகந்த குறிப்புகளை விரிவாக விளக்குகிறது.
வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடுகள்
தமிழ் மற்றும் சுலோவீனிய மொழிகளின் வாக்கிய அமைப்பு முற்றிலும் வேறுபட்டது. தமிழ் மொழி பொதுவாக 'எழுவாய் - செயப்படுபொருள் - பயனிலை' (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வாக்கிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகிறது. உதாரணத்திற்கு, "நான் புத்தகம் படிக்கிறேன்" என்பதில் 'நான்' எழுவாய், 'புத்தகம்' செயப்படுபொருள், 'படிக்கிறேன்' பயனிலை ஆகும்.
ஆனால், சுலோவீனிய மொழி பெரும்பாலும் 'எழுவாய் - பயனிலை - செயப்படுபொருள்' (Subject-Verb-Object - SVO) என்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், இது ஒரு நெகிழ்வான வாக்கிய அமைப்பைக் (Flexible Word Order) கொண்ட மொழியாகும். வாக்கியத்தில் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட வேண்டிய சொல்லின் இடத்தைப் பொறுத்து சொற்களின் வரிசை மாறக்கூடும். இதனால், தமிழிலிருந்து சுலோவீனிய மொழிக்கு மாற்றும் போது, வினைச்சொற்கள் மற்றும் செயப்படுபொருள்களின் இடங்களைச் சரியாகக் கையாள்வது மொழிபெயர்ப்பாளரின் முக்கியப் பணியாகும்.
இலக்கண வேற்றுமைகள் மற்றும் வேற்றுமை உருபுகள் (Cases)
தமிழும் சுலோவீனியமும் வேற்றுமை உருபுகளைப் பயன்படுத்துவதில் மிகவும் சிக்கலான அமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளன. தமிழில் எட்டு வகையான வேற்றுமைகள் (Cases) உள்ளன. இவை பெயர்ச்சொல்லுடன் நேரடியாக உருபுகளாக இணைந்து வருகின்றன (உதாரணமாக: ராமன் + ஐ = ராமனை, மரத்து + இல் = மரத்தில்).
சுலோவீனிய மொழியிலும் வேற்றுமை அமைப்பு (Skloni) மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. இதில் ஆறு வேற்றுமைகள் உள்ளன:
- எழுவாய் வேற்றுமை (Nominative): வாக்கியத்தின் முதன்மைப் பொருளைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
- செயப்படுபொருள் வேற்றுமை (Accusative): நேரடிச் செயப்படுபொருளைக் குறிக்கிறது.
- உடைமை வேற்றுமை (Genitive): சொந்தம் அல்லது பகுதிப் பொருளைக் குறிக்கிறது.
- கொடை வேற்றுமை (Dative): யாருக்கு அல்லது எதற்கு வழங்கப்படுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது.
- இட வேற்றுமை (Locative): இருப்பிடம் அல்லது குறிப்பிட்ட இடத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
- கருவி வேற்றுமை (Instrumental): எதன் மூலம் அல்லது யாருடன் என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சுலோவீனிய மொழியில் இந்த வேற்றுமை உருபுகள் பெயர்ச்சொல்லின் இறுதிப் பகுதியின் எழுத்துக்களை மாற்றுவதுடன், அதன் பால் (Gender) மற்றும் எண் (Number) ஆகியவற்றைப் பொறுத்தும் மாறுபடுகின்றன. இந்த நுட்பமான இலக்கண மாற்றங்களைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாவிட்டால், மொழிபெயர்ப்பு வாக்கியம் தவறான அர்த்தத்தைத் தரக்கூடும்.
சுலோவீனிய மொழியின் தனித்துவமான 'இரட்டை எண்' (Dual Number) இலக்கணம்
தமிழ் மொழியில் ஒருமை (Singular) மற்றும் பன்மை (Plural) ஆகிய இரண்டு எண்கள் மட்டுமே உள்ளன. ஒருவர் அல்லது ஒரு பொருளைக் குறிக்க ஒருமையையும், அதற்கு மேற்பட்டவற்றைக் குறிக்க பன்மையையும் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், சுலோவீனிய மொழியில் ஒருமை, பன்மை ஆகியவற்றுடன் 'இரட்டை எண்' (Dual - Dvojina) என்ற தனித்துவமான இலக்கண அமைப்பு உள்ளது.
இரு நபர்கள் அல்லது இரண்டு பொருட்களைக் குறிப்பிடும் போது சுலோவீனிய மொழியில் பிரத்யேகமான வினைமுற்றுகளும் பெயர்ச்சொல் வடிவங்களும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். உதாரணமாக, "நாங்கள் இருவரும் போகிறோம்" என்பதைச் சுலோவீனிய மொழியில் மொழிபெயர்க்கும் போது, பன்மைக்கான சொற்களைப் பயன்படுத்தாமல், இரட்டை எண்ணுக்கான இலக்கண விதிகளையே பயன்படுத்த வேண்டும். திராவிட மொழியினரான தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு இந்த இரட்டை எண் முறை சற்றே புதியதாகவும் சவாலானதாகவும் இருக்கும் என்பதால், இதில் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
பால் பாகுபாடு மற்றும் உடன்பாடு (Gender Agreement)
தமிழ் மொழியில் திணை (உயர்திணை, அஃறிணை) மற்றும் பால் (ஆண்பால், பெண்பால், பலர்பால், ஒன்றன்பால், பலவின்பால்) பாகுபாடுகள் இருந்தாலும், அவை பெரும்பாலும் உயிருள்ள பொருட்களுக்கே முதன்மையாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அஃறிணைப் பொருட்களுக்குப் பால் பாகுபாடு வினைச்சொல்லில் வெளிப்படையாகத் தோன்றுவதில்லை.
ஆனால், சுலோவீனிய மொழியில் உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் ஆண் (Masculine), பெண் (Feminine), மற்றும் பொதுப்பால் (Neuter) என்ற மூன்று பால் பாகுபாடுகள் உள்ளன. மேலும், பெயர்ச்சொல்லின் பாலைப் பொறுத்து அதை விவரிக்கும் உரிச்சொற்கள் (Adjectives) மற்றும் சில வினைச்சொற்கள் (Verbs) தங்களின் வடிவங்களை மாற்றிக்கொள்ளும். தமிழில் இருந்து சுலோவீனிய மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும் போது ஒவ்வொரு பெயர்ச்சொல்லின் பாலையும் அறிந்து அதற்கேற்ப உரிச்சொற்களை அமைப்பது மிக இன்றியமையாதது.
மரியாதை மற்றும் சமூக உறவு நிலைகள்
தமிழ் கலாச்சாரத்தில் மரியாதை சொற்கள் மிக முக்கியமானவை. 'நீ' மற்றும் 'நீங்கள்' போன்ற சொற்கள் உறவு முறைகளையும் சமூக அந்தஸ்தையும் காட்டுகின்றன. சுலோவீனிய மொழியிலும் இத்தகைய வேறுபாடு உள்ளது. நெருக்கமானவர்கள் மற்றும் இளையவர்களைக் குறிக்க 'ti' (நீ) என்றும், முறைப்படியான உறவுகள் மற்றும் மூத்தவர்களைக் குறிக்க 'vi' (நீங்கள்) என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர். தமிழ் உரையாடலில் உள்ள மரியாதையின் தன்மையை உணர்ந்து, அதற்கேற்றவாறு சுலோவீனிய மொழியில் 'ti' அல்லது 'vi' வடிவங்களைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
சுலோவீனிய மொழிபெயர்ப்பை மேம்படுத்துவதற்கான நடைமுறைக் குறிப்புகள்
தமிழ் மற்றும் சுலோவீனிய மொழிகளுக்கு இடையே நேரடி அகராதிகள் மிகக் குறைவு என்பதால், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சில முக்கிய உத்திகளைக் கையாள வேண்டும்:
- சூழல் சார்ந்த புரிதல் (Contextual Understanding): வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பதைத் தவிர்த்து, முழு வாக்கியத்தின் அல்லது பத்தியின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளை உள்வாங்கி மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.
- ஆங்கிலத்தின் உதவி (Pivot Language): சில நேரங்களில் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு சவாலாக இருக்கும் போது, ஆங்கில மொழியை ஒரு பாலமாகப் பயன்படுத்திப் பொருளைச் சரிபார்த்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், இறுதி உரை சுலோவீனிய மொழியின் இயல்புத்தன்மையோடு இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
- சுலோவீனிய மொழி வல்லுநர்களின் மதிப்பாய்வு (Native Review): மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இறுதி ஆவணத்தைச் சுலோவீனிய மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒரு நிபுணரைக் கொண்டு பிழை திருத்தம் செய்வது தரத்தை மேலும் உயர்த்தும்.
- கலைச்சொல் உருவாக்கம் (Terminology Management): நவீன தொழில்நுட்பம், சட்டம் மற்றும் மருத்துவம் சார்ந்த ஆவணங்களை மொழிபெயர்க்கும் போது, முறையான கலைச்சொல் தரவுத்தளங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
தமிழ் மற்றும் சுலோவீனிய மொழிகளுக்கு இடையிலான இந்த மொழிபெயர்ப்புப் பயணம், இரு வேறு கலாச்சாரப் பாலங்களை இணைக்கும் ஒரு உன்னதப் பணியாகும். இலக்கண விதிகளைத் துல்லியமாகப் பின்பற்றுவதும், கலாச்சாரக் கூறுகளை மதிப்பதும் மட்டுமே ஒரு சிறந்த மொழிபெயர்ப்பை உருவாக்கும்.