Tərcümə Levililər to fin - Pulsuz onlayn tərcüməçi və düzgün qrammatika | FrancoTranslate

ການແປພາສາລະຫວ່າງພາສາລາວ ແລະ ພາສາຟິນແລນ (Suomi) ຖືເປັນວຽກງານທີ່ມີຄວາມທ້າທາຍສູງ ແລະ ຕ້ອງອາໄສຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບໂຄງສ້າງພາສາ ແລະ ບໍລິບົດທາງວັດທະນະທຳຂອງທັງສອງປະເທດ. ເນື່ອງຈາກທັງສອງພາສານີ້ມາຈາກຕະກູນພາສາທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ໂດຍພາສາລາວຈັດຢູ່ໃນຕະກູນພາສາໄທ-ກະໄດ (Kra-Dai) ເຊິ່ງເປັນພາສາຄຳໂດດ (Analytic Language) ທີ່ບໍ່ມີການຜັນຄຳ ແລະ ມີວັນນະຍຸດ ໃນຂະນະທີ່ພາສາຟິນແລນຈັດຢູ່ໃນຕະກູນພາສາອູຣາລິກ (Uralic) ເຊິ່ງເປັນພາສາທີ່ມີການປະສົມຄຳ ແລະ ຜັນຄຳສັບຢ່າງຊັບຊ້ອນ (Agglutinative Language). ບົດຄວາມນີ້ຈະພາທ່ານໄປເຈາະເລິກເຖິງຂະບວນການ, ຈຸດພິເສດ, ສິ່ງທ້າທາຍ ແລະ ເຄັດລັບຕ່າງໆ ໃນການແປພາສາລາວເປັນພາສາຟິນແລນໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ເປັນທຳມະຊາດທີ່ສຸດ.

1. ຄວາມແຕກຕ່າງດ້ານໂຄງສ້າງໄວຍາກອນລະຫວ່າງສອງພາສາ

ໂຄງສ້າງໄວຍາກອນແມ່ນອຸປະສັກທຳອິດທີ່ນັກແປຕ້ອງປະເຊີນ. ພາສາລາວອາໄສການລຽງຄຳສັບ (Word Order) ເປັນຫຼັກໃນການກຳນົດໜ້າທີ່ຂອງຄຳໃນປະໂຫຍກ ໂດຍມີໂຄງສ້າງພື້ນຖານແບບ ປະທານ-ກິລິຍາ-ກຳ (SVO) ແລະ ໃຊ້ຄຳຊ່ວຍ ຫຼື ຄຳບອກການ (Aspect Markers) ເພື່ອສະແດງເຖິງເວລາ (Tense) ເຊັ່ນ "ຈະ", "ກຳລັງ", "ແລ້ວ".

ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພາສາຟິນແລນເປັນພາສາທີ່ບໍ່ມີເພດຂອງຄຳນາມ (Gender-neutral) ແຕ່ມີລະບົບການຜັນຄຳນາມ (Noun Cases) ຫຼາຍເຖິງ 15 ກໍລະນີ (Sijamuodot). ການປ່ຽນແປງໜ້າທີ່ຂອງຄຳນາມໃນປະໂຫຍກ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ຄຳບຸພະບົດ (Prepositions) ຄືກັບພາສາລາວ ແຕ່ຈະໃຊ້ການເຕີມປັດໄຈ ຫຼື ສ່ວນທ້າຍຄຳ (Suffixes) ເຂົ້າໄປໃນຕົວຄຳນາມນັ້ນໆ ເຊັ່ນ:

• ຄຳວ່າ "ເຮືອນ" ໃນພາສາລາວ. ຫາກຕ້ອງການເວົ້າວ່າ "ຢູ່ໃນເຮືອນ" ພາສາລາວຈະໃຊ້ຄຳບຸພະບົດ "ຢູ່" ແລະ "ໃນ" ແຕ່ພາສາຟິນແລນຈະປ່ຽນຄຳວ່າ "talo" (ເຮືອນ) ເປັນ "talossa" (ໂດຍຕື່ມ -ssa ເຊິ່ງສະແດງເຖິງການຢູ່ຂ້າງໃນ).
• ຫາກຕ້ອງການເວົ້າວ່າ "ອອກຈາກເຮືອນ" ພາສາຟິນແລນຈະໃຊ້ "talosta" (ຕື່ມ -sta ເຊິ່ງສະແດງເຖິງການອອກຈາກຂ້າງໃນ).
• ຫາກຕ້ອງການເວົ້າວ່າ "ໄປຫາເຮືອນ" ຫຼື "ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນ" ຈະໃຊ້ "taloon".

ความແຕກຕ່າງນີ້ເຮັດໃຫ້ນັກແປບໍ່ສາມາດແປແບບຄຳຕໍ່ຄຳ (Literal Translation) ໄດ້ ເພາະຈະເຮັດໃຫ້ປະໂຫຍກໃນພາສາຟິນແລນຜິດໄວຍາກອນຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ນັກແປຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງປະໂຫຍກພາສາລາວຢ່າງຖ່ອງແທ້ ແລ້ວຈຶ່ງນຳມາສ້າງໂຄງສ້າງປະໂຫຍກໃໝ່ໃນພາສາຟິນແລນ ໂດຍເລືອກໃຊ້ກໍລະນີການຜັນຄຳນາມ (Cases) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງກັບບໍລິບົດ.

2. ລະບົບການຜັນຄຳກິລິຍາ ແລະ ການບອກເວລາ

ພາສາລາວບໍ່ມີການປ່ຽນແປງຮູບຮ່າງຂອງຄຳກິລິຍາ ບໍ່ວ່າປະທານຈະເປັນໃຜ ຫຼື ເຫດການຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະດີດ, ປັດຈຸບັນ ຫຼື ອະນາຄົດ. ຕົວຢ່າງ ຄຳວ່າ "ກິນ" ກໍຍັງຄົງເປັນ "ກິນ" ສະເໝີ ໂດຍພວກເຮົາຈະຮູ້ເວລາຈາກຄຳບອກເວລາ (ເຊັ່ນ ມື້ວານນີ້, ມື້ອື່ນ) ຫຼື ຄຳຊ່ວຍກິລິຍາ (ເຊັ່ນ ໄດ້...ແລ້ວ, ຈະ).

ແຕ່ໃນພາສາຟິນແລນ, ຄຳກິລິຍາ (Verbit) ຈະຕ້ອງຖືກຜັນຕາມປະທານ (ບຸກຄົນທີ 1, 2, 3 ທັງເອກະພົດ ແລະ ພະຫູພົດ) ແລະ ຜັນຕາມການເວລາ (Tense) ເຊິ່ງມີທັງປັດຈຸບັນ (Preesens), ອະດີດໃກ້ (Imperfekti), ອະດີດທີ່ສົມບູນ (Perfekti) ແລະ ອະດີດກ່ອນອະດີດ (Pluskvamperfekti). ນອກຈາກນີ້ ພາສາຟິນແລນຍັງມີລະບົບການປະຕິເສດ ໂດຍການຜັນຄຳປະຕິເສດ (Negation Verb) ຕາມປະທານອີກດ້ວຍ ເຊັ່ນ "en" (ຂ້ອຍບໍ່), "et" (ເຈົ້າບໍ່), "ei" (ລາວບໍ່).

ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອແປພາສາລາວເປັນພາສາຟິນແລນ ນັກແປຕ້ອງວິເຄາະໃຫ້ໄດ້ວ່າ ປະໂຫຍກໃນພາສາລາວນັ້ນ ໃຜເປັນຜູ້ເຮັດ ແລະ ເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາໃດ ເພື່ອທີ່ຈະສາມາດເລືອກຮູບແບບການຜັນຄຳກິລິຍາໃນພາສາຟິນແລນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານເກີດຄວາມສັບສົນ.

3. ຄວາມແຕກຕ່າງດ້ານວັດທະນະທຳ ແລະ ການໃຊ້ສັບສະເພາະ

ວັດທະນະທຳລາວ ແລະ ຟິນແລນມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຊິ່ງສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ການໃຊ້ພາສາ. ພາສາລາວເປັນພາສາທີ່ມີລະດັບຄວາມເປັນທາງການ ແລະ ຄວາມອາວຸໂສສູງ ມີການໃຊ້ຄຳສັບສະເພາະເພື່ອສະແດງຄວາມເຄົາລົບ ເຊັ່ນ ຄຳແທນນາມ (ຂ້ອຍ, ເຈົ້າ, ເພິ່ນ, ທ່ານ, ລາວ) ແລະ ຄຳສັບທີ່ບອກຄວາມສຳພັນທາງເຄືອຍາດ (ອ້າຍ, ເອື້ອຍ, ນ້ອງ, ລຸງ, ປ້າ) ເຊິ່ງຖືກນຳມາໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ແມ່ນຍາດຕິພີ່ນ້ອງກັນແທ້ໆກໍຕາມ.

ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ສັງຄົມຟິນແລນເປັນສັງຄົມທີ່ເນັ້ນຄວາມສະເໝີພາບສູງ ພາສາຟິນແລນມີຄຳແທນນາມທີ່ງ່າຍດາຍ ແລະ ບໍ່ແບ່ງແຍກເພດ ເຊັ່ນ ຄຳວ່າ "hän" ທີ່ໝາຍເຖິງ "ລາວ" (ທັງຍິງ ແລະ ຊາຍ) ໂດຍບໍ່ມີການແບ່ງແຍກຖານະ ຫຼື ຄວາມເຄົາລົບ. ການເອີ້ນກັນດ້ວຍຊື່ແທ້ໂດຍບໍ່ມີຄຳນຳໜ້າ ຫຼື ແມ້ກະທັ້ງການໃຊ້ຄຳແທນນາມແບບບໍ່ເປັນທາງການ (sinä - ເຈົ້າ) ກັບຜູ້ອາວຸໂສ ຫຼື ຫົວໜ້າ ຖືເປັນເລື່ອງປົກກະຕິໃນຟິນແລນ ຍົກເວັ້ນໃນກໍລະນີທີ່ເປັນທາງການຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງຈະມີການໃຊ້ຄຳແທນນາມແບບເປັນທາງການ (Te - ທ່ານ/ພວກທ່ານ).

ສິ່ງທ້າທາຍຂອງນັກແປຄື ຈະເຮັດແນວໃດເພື່ອຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ສຶກເຄົາລົບ, ຄວາມສະໜິດສະໜົມ ຫຼື ຄວາມເປັນທາງການໃນພາສາລາວ ອອກມາເປັນພາສາຟິນແລນ ໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ປະໂຫຍກເບິ່ງແຂງກະດ້າງ ຫຼື ເປັນທາງການເກີນໄປ. ບາງຄັ້ງ ນັກແປອາດຕ້ອງໃຊ້ຄຳສຸພາບ ຫຼື ປັບປ່ຽນຮູບແບບປະໂຫຍກໃນພາສາຟິນແລນ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ໂຕນສຽງ (Tone of voice) ທີ່ເໝາະສົມກັບຕົ້ນສະບັບ.

4. การຈັດການກັບຄຳສັບທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນໃນພາສາປາຍທາງ (Culture-bound Words)

ຄຳສັບບາງຄຳໃນພາສາລາວມີຄວາມຜູກພັນກັບວັດທະນະທຳ, ຮີດຄອງປະເພນີ, ວິຖີຊີວິດ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມ ທີ່ບໍ່ສາມາດຫາຄຳສັບໃນພາສາຟິນແລນມາປຽບທຽບໄດ້ໂດຍກົງ ຕົວຢ່າງ:

• ຄຳສັບກ່ຽວກັບອາຫານ: ເຊັ່ນ "ປາແດກ", "ຕຳໝາກຮຸ່ງ", "ເຂົ້າໜຽວ" ເຊິ່ງຫາກແປເປັນພາສາຟິນແລນແບບກົງຕົວອາດຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ ຫຼື ເສຍອັດຖະລົດ. ນັກແປອາດຕ້ອງໃຊ້ວິທີການທັບສັບ ແລະ ຂຽນຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມໃນວົງເລັບ ເຊັ່ນ "perinteinen laosilainen hapatettu kalakastike" ສຳລັບປາແດກ.
• ຄຳສັບກ່ຽວກັບປະເພນີ ແລະ ຄວາມເຊື່ອ: ເຊັ່ນ "ການບາສີສູ່ຂວັນ", "ບຸນພະເວດ", "ການຢາດນ້ຳ" ເຊິ່ງຕ້ອງໃຊ້ການແປແບບອະທິບາຍຄວາມໝາຍ (Descriptive Translation) ເພື່ອໃຫ້ຄົນຟິນແລນເຂົ້າໃຈບໍລິບົດທາງພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທ້ອງຖິ່ນ.
• ຄຳລົງທ້າຍ ແລະ ຄຳສະແດງອາລົມ: ເຊັ່ນ "ເດີ້", "ນະ", "ຫວາ", "ພຸ້ນໃດ" ເຊິ່ງໃນພາສາຟິນແລນອາດຈະຕ້ອງໃຊ້ຄຳກຳກັບອາລົມ (Partikkelit) ເຊັ່ນ "hän", "pa", "han/hän" ຫຼື ປັບນ້ຳສຽງຂອງປະໂຫຍກເພື່ອໃຫ້ສື່ເຖິງຄວາມໝາຍດຽວກັນ.

5. ເຄັດລັບ ແລະ ແນວທາງປະຕິບັດເພື່ອການແປທີ່ມີປະສິດທິພາບ

ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນງານການແປພາສາລາວເປັນພາສາຟິນແລນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສື່ສານໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ນັກແປຄວນຍຶດຖືແນວທາງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

1. ເນັ້ນການແປເອົາຄວາມໝາຍ (Sense-for-sense Translation): ຫຼີກເວັ້ນການແປແບບຄຳຕໍ່ຄຳ ເພາະໂຄງສ້າງໄວຍາກອນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຈະເຮັດໃຫ້ຜົນງານການແປອ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ໃຫ້ຈັບປະເດັນ ແລະ ຄວາມໝາຍຫຼັກຂອງຕົ້ນສະບັບ ແລ້ວຮຽບຮຽງໃໝ່ດ້ວຍພາສາຟິນແລນທີ່ສະຫຼະສະຫຼວຍ.
2. ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການຜັນຄຳ ແລະ ກົດການກົມກືນຂອງສະຫຼະ (Vokaalisointu): ໃນພາສາຟິນແລນ, ການເລືອກໃຊ້ປັດໄຈທ້າຍຄຳຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບກົດການກົມກືນຂອງສະຫຼະ (Vowel Harmony) ເຊິ່ງແບ່ງສະຫຼະອອກເປັນກຸ່ມສະຫຼະໜ້າ (ä, ö, y) ແລະ ສະຫຼະຫຼັງ (a, o, u) ໂດຍມີສະຫຼະກາງ (e, i). ນັກແປຕ້ອງກວດສອບການສະກົດຄຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງສະເໝີ.
3. ກວດສອບບໍລິບົດ ແລະ ກຸ່ມຜູ້ອ່ານ (Target Audience): ຕ້ອງຮູ້ວ່າເອກະສານທີ່ແປນັ້ນເປັນເອກະສານປະເພດໃດ ເຊັ່ນ ເອກະສານທາງການແພດ, ກົດໝາຍ, ການທ່ອງທ່ຽວ ຫຼື ວັນນະຄະດີ ເພື່ອທີ່ຈະເລືອກໃຊ້ລະດັບພາສາ (Formal/Informal) ໃຫ້ເໝາະສົມ. ໂດຍທົ່ວໄປ ພາສາຟິນແລນທີ່ໃຊ້ໃນການຂຽນ (Kirjakieli) ຈະມີຄວາມແຕກຕ່າງຈາກພາສາເວົ້າ (Puhekieli).
4. ນຳໃຊ້ເຄື່ອງມືຊ່ວຍແປຢ່າງມີສະຕິ: ເຄື່ອງມືແປພາສາອັດຕະໂນມັດອາດຈະຊ່ວຍໃນການແປຄຳສັບພື້ນຖານໄດ້ ແຕ່ມັກຈະເຮັດວຽກໄດ້ບໍ່ດີກັບຄຳສັບທີ່ມີບໍລິບົດທາງວັດທະນະທຳ ຫຼື ໂຄງສ້າງປະໂຫຍກທີ່ຊັບຊ້ອນ. ການກວດທານໂດຍນັກແປທີ່ມີຄວາມຮູ້ (Human Proofreading) ຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້.
5. ປຶກສາຜູ້ຊ່ຽວຊານ ຫຼື ເຈົ້າຂອງພາສາ (Native Speaker): ຫາກມີຂໍ້ສົງໄສກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບ ຫຼື ການເລືອກໃຊ້ຄຳໃນພາສາຟິນແລນ ການໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຈາກເຈົ້າຂອງພາສາຟິນແລນຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜົນງານການແປມີຄວາມເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກພາສາຢ່າງແທ້ຈິງ.

ການແປພາສາລາວເປັນພາສາຟິນແລນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການປ່ຽນຄຳສັບຈາກພາສາໜຶ່ງໄປເປັນອີກພາສາໜຶ່ງ ເຮັດແຕ່ມັນແມ່ນການສ້າງຂົວເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງສອງໂລກທີ່ມີວັດທະນະທຳ ແລະ ວິທີຄິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ນັກແປທີ່ປະສົບຄວາມສຳເລັດຈຶ່ງຕ້ອງເປັນທັງນັກພາສາສາດ ແລະ ນັກວັດທະນະທຳສາດໃນເວລາປະຕິບັດງານ ເພື່ອໃຫ້ການສື່ສານຂ້າມວັດທະນະທຳນີ້ດຳເນີນໄປຢ່າງຮາບຮື່ນ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງສຸດ.