ഇന്നത്തെ ആഗോളവത്കൃത ലോകത്ത് വിവിധ ഭാഷകൾ തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയം വളരെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തിന്റെ മാതൃഭാഷയായ മലയാളത്തിൽ നിന്ന് കിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യമായ ജപ്പാനിലെ ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലേക്കുള്ള വിവർത്തനം സവിശേഷമായ വെല്ലുവിളികളും സാധ്യതകളും നിറഞ്ഞ ഒന്നാണ്. ദ്രാവിഡ ഭാഷാ കുടുംബത്തിൽ പെട്ട മലയാളവും ജപ്പോണിക് ഭാഷാ കുടുംബത്തിൽ പെട്ട ജാപ്പനീസും തമ്മിൽ ആദ്യനോട്ടത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ തോന്നാമെങ്കിലും, അവയുടെ വാക്യഘടനയിലും വ്യാകരണത്തിലും കൗതുകകരമായ ചില സാമ്യതകൾ കണ്ടെത്താനാകും. ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ മലയാളത്തിൽ നിന്ന് ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലേക്ക് കൃത്യമായും സാംസ്കാരിക പൊരുത്തത്തോടെയും വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള വിവിധ വശങ്ങളെക്കുറിച്ചും അതിനായുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട നുറുങ്ങുകളെക്കുറിച്ചും നമുക്ക് വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.
വ്യാകരണപരമായ സാമ്യതകളും വിവർത്തനവും
മലയാളത്തിൽ നിന്ന് ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു വിവർത്തകന് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അനുകൂല ഘടകം ഇരു ഭാഷകളുടെയും വാക്യഘടനയിലെ സാമ്യതയാണ്. രണ്ട് ഭാഷകളും സബ്ജക്റ്റ്-ഒബ്ജക്റ്റ്-വെർബ് (SOV) അഥവാ കർത്താവ്-കർമ്മം-ക്രിയ എന്ന ക്രമത്തിലാണ് വാക്യങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്. ഇംഗ്ലീഷ് പോലുള്ള സബ്ജക്റ്റ്-വെർബ്-ഒബ്ജക്റ്റ് (SVO) ഭാഷകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, മലയാളത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ജാപ്പനീസിലേക്ക് വാക്യഘടന മാറ്റാതെ തന്നെ വിവർത്തനം ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കും.
- വാക്യഘടന (SOV Structure): മലയാളത്തിൽ "ഞാൻ പുസ്തകം വായിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുമ്പോൾ അതിലെ ക്രമം ഞാൻ (കർത്താവ്) - പുസ്തകം (കർമ്മം) - വായിക്കുന്നു (ക്രിയ) എന്നാണ്. ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലും ഇതിന്റെ ഘടന സമാനമാണ്: "വാതാഷി വാ ഹോൻ ഒ യോമിമാസു" (Watashi wa hon o yomimasu) - ഇവിടെ വാതാഷി (ഞാൻ) - ഹോൻ (പുസ്തകം) - യോമിമാസു (വായിക്കുന്നു) എന്ന ക്രമം തന്നെയാണ് പിന്തുടരുന്നത്. ഇത് വിവർത്തനം കൂടുതൽ ലളിതമാക്കുന്നു.
- വിഭക്തി പ്രത്യയങ്ങളും പാർട്ടിക്കിളുകളും (Case Markers and Particles): മലയാളത്തിലെ നാമപദങ്ങളോട് ചേരുന്ന വിഭക്തി പ്രത്യയങ്ങൾക്ക് (ഉദാഹരണത്തിന്: -എ, -ഓട്, -ഇൽ, -ഉടെ) സമാനമായി ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ 'പാർട്ടിക്കിളുകൾ' (Particles - wa, ga, o, ni, de, no) ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, മലയാളത്തിലെ 'പുസ്തകത്തെ' (-എ പ്രത്യയം) എന്നതിന് ജാപ്പനീസിൽ 'ഹോൻ ഒ' (hon o) എന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. മലയാളത്തിലെ 'വീട്ടിൽ' (-ഇൽ പ്രത്യയം) എന്നതിന് ജാപ്പനീസിൽ 'ഇയേ നി' (ie ni) അല്ലെങ്കിൽ 'ഇയേ ദെ' (ie de) എന്ന് വരുന്നു. ഈ വ്യാകരണ സാമ്യതകളെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നത് മികച്ച വിവർത്തനത്തിന് സഹായിക്കും.
ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലെ ബഹുമാനസൂചക പ്രയോഗങ്ങൾ (Keigo)
ജാപ്പനീസ് വിവർത്തനത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുമായ ഒരു മേഖലയാണ് 'കെയ്ഗോ' (Keigo) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബഹുമാനസൂചക ഭാഷാരീതി. മലയാളത്തിലും സംസാരിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ പദവി, പ്രായം എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് നമ്മൾ ബഹുമാനസൂചക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് (ഉദാഹരണത്തിന്: വരിക, എഴുന്നള്ളുക, വരിക ചെയ്യുക). എന്നാൽ ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ ഇത് അതിനേക്കാൾ വളരെ വ്യവസ്ഥാപിതവും സങ്കീർണ്ണവുമാണ്. ജാപ്പനീസ് കെയ്ഗോ പ്രധാനമായും മൂന്നായി തിരിക്കാം:
- തേനെയ്ഗോ (Teineigo - Polite Language): സാധാരണയായി അപരിചിതരോടും ഔദ്യോഗിക കാര്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന മാന്യമായ ഭാഷാരീതി. വാക്യങ്ങളുടെ അവസാനം 'ഡെസു' (desu), 'മാസു' (masu) എന്നിവ ചേർത്ത് സംസാരിക്കുന്നു. മലയാളത്തിലെ സാധാരണ മാന്യമായ സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് പകരമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാം.
- സൊങ്കെയ്ഗോ (Sonkeigo - Respectful Language): ഉയർന്ന പദവിയിലുള്ള ആളുകൾ, ഉപഭോക്താക്കൾ, മേലധികാരികൾ എന്നിവരുടെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവരെ ബഹുമാനിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ക്രിയാപദങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഇതിൽ ഉണ്ടാകും.
- കെഞ്ചൗഗോ (Kenjougo - Humble Language): നമ്മളെക്കുറിച്ചോ നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പിലുള്ളവരെക്കുറിച്ചോ ഉയർന്ന സ്ഥാനത്തുള്ള ഒരാളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പദവി താഴ്ത്തിക്കാട്ടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ഇത് കേൾക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് ഉയർന്ന ബഹുമാനം നൽകുന്നു.
മലയാളത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വാചകം ജാപ്പനീസിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ, അത് ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് അല്ലെങ്കിൽ ആരോടാണ് പറയുന്നത് എന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കി വേണം അനുയോജ്യമായ കെയ്ഗോ രൂപം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ. അല്ലാത്തപക്ഷം അത് ജാപ്പനീസ് സംസ്കാരത്തിൽ വലിയ അനാദരവായി കണക്കാക്കപ്പെടാം.
ലിപി വ്യത്യാസങ്ങളും കഞ്ചി (Kanji) ഉപയോഗവും
മലയാളത്തിന് തനതായ ഒരു ലിപി വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. എന്നാൽ ജാപ്പനീസ് ഭാഷ എഴുതാൻ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ലിപി സമ്പ്രദായങ്ങൾ ഒരേ സമയം ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നത് വിവർത്തകർ നേരിടുന്ന വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്. ഹിരാഗാന (Hiragana), കറ്റാക്കാന (Katakana), കഞ്ചി (Kanji) എന്നിവയാണ് ആ മൂന്ന് എഴുത്തുരീതികൾ.
- ഹിരാഗാന (Hiragana): ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലെ തനത് വാക്കുകൾ എഴുതാനും വ്യാകരണ പ്രത്യയങ്ങൾ (particles) എഴുതാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ലളിതമായ ലിപി.
- കറ്റാക്കാന (Katakana): വിദേശ ഭാഷകളിൽ നിന്ന് കടംകൊണ്ട വാക്കുകൾ (Loan words), വിദേശ വ്യക്തിനാമങ്ങൾ, സ്ഥലനാമങ്ങൾ എന്നിവ എഴുതാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മലയാളം പേരുകൾ ജാപ്പനീസിലേക്ക് എഴുതുമ്പോൾ അത് നിർബന്ധമായും കറ്റാക്കാന ലിപിയിൽ ആയിരിക്കണം എഴുതേണ്ടത്. ഉദാഹരണത്തിന്, 'കേരളം' എന്നത് 'കേരര' (ケーララ) എന്ന് കറ്റാക്കാനയിൽ എഴുതുന്നു.
- കഞ്ചി (Kanji): ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടുത്തിയ ആശയസൂചക ചിത്രലിപികളാണിവ. ഓരോ കഞ്ചിക്കും പ്രത്യേക അർത്ഥവും ഒന്നിലധികം ഉച്ചാരണ രീതികളും ഉണ്ടായിരിക്കും. ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പമില്ലാതെ വേഗത്തിൽ വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ കഞ്ചി സഹായിക്കുന്നു. മലയാളത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ പദങ്ങളെ ജാപ്പനീസിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ അനുയോജ്യമായ കഞ്ചികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് വിവർത്തനത്തിന്റെ നിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കും.
സാംസ്കാരിക പൊരുത്തപ്പെടുത്തലുകൾ (Cultural Localization)
കേവലം വാക്കുകൾ തമ്മിൽ മാറ്റിയെഴുതുന്നതല്ല യഥാർത്ഥ വിവർത്തനം. മലയാളിയുടെയും ജാപ്പനീസ് ജനതയുടെയും ജീവിതരീതികൾ, സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലങ്ങൾ, ആചാരമര്യാദകൾ എന്നിവ വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള വികാരങ്ങളും ആശയങ്ങളും ജാപ്പനീസ് വായനക്കാരന് മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിലേക്ക് പ്രാദേശികവൽക്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട് (Localization).
ഉദാഹരണത്തിന്, മലയാളത്തിലെ 'അമ്മാവൻ', 'അളിയൻ' തുടങ്ങിയ ബന്ധുത്വ പദങ്ങൾക്ക് കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ സവിശേഷമായ സ്ഥാനങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ ഇത്തരം പദങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ പകരപദങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ സാംസ്കാരിക പ്രാധാന്യം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം. അതുപോലെ തന്നെ മലയാളത്തിലെ ചില തനത് ശൈലികളും പഴഞ്ചൊല്ലുകളും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ജാപ്പനീസിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്താൽ അർത്ഥശൂന്യമായി മാറും. അതിനാൽ അവയ്ക്ക് സമാനമായ അർത്ഥം നൽകുന്ന ജാപ്പനീസ് പഴഞ്ചൊല്ലുകളോ ശൈലികളോ കണ്ടെത്തുകയാണ് ഒരു വിവർത്തകൻ ചെയ്യേണ്ടത്.
വിവർത്തകർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ
മലയാളത്തിൽ നിന്നും ജാപ്പനീസിലേക്കും തിരിച്ചുമുള്ള വിവർത്തനങ്ങൾ കുറ്റമറ്റതാക്കാൻ താഴെ പറയുന്ന നുറുങ്ങുകൾ സഹായിക്കും:
- കർത്താവ് ഒഴിവാക്കൽ രീതി (Subject Omission): ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് കർത്താവ് ആരാണെന്ന് വ്യക്തമാണെങ്കിൽ സാധാരണയായി 'ഞാൻ', 'അവൻ' തുടങ്ങിയ സർവ്വനാമങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. മലയാളത്തിൽ നമ്മൾ കർത്താവ് വ്യക്തമായി പറയുമെങ്കിലും ജാപ്പനീസിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ വാചകം സ്വാഭാവികമാകാൻ ഇത്തരം സർവ്വനാമങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
- പരോക്ഷമായ ആശയവിനിമയം (Indirect Communication): ജാപ്പനീസ് സംസ്കാരം വളരെ പരോക്ഷമായ (indirect) ആശയവിനിമയത്തെയാണ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത്. 'അല്ല' അല്ലെങ്കിൽ 'പറ്റില്ല' എന്ന് നേരിട്ട് പറയുന്നതിന് പകരം ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ കൂടുതൽ സൗമ്യവും പരോക്ഷവുമായ പ്രയോഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. വിവർത്തനത്തിലും ഈ സാംസ്കാരിക മര്യാദ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
- ശരിയായ നിഘണ്ടുക്കളുടെ ഉപയോഗം: മലയാളത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ജാപ്പനീസിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന മികച്ച നിഘണ്ടുക്കൾ കുറവാണ്. അതിനാൽ മിക്കപ്പോഴും ഇംഗ്ലീഷ് ഒരു മാധ്യമമായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇംഗ്ലീഷ് വഴി വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ള അർത്ഥവ്യത്യാസങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ രണ്ട് ഭാഷകളുടെയും വ്യാകരണ നിയമങ്ങളിൽ നല്ല ധാരണ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ചുരുക്കത്തിൽ, വ്യാകരണഘടനയിലുള്ള സാമ്യം മലയാളം-ജാപ്പനീസ് വിവർത്തനത്തെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സാംസ്കാരികമായ വ്യത്യാസങ്ങളും ബഹുമാനസൂചക രൂപങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണതയും ഇതിനെ അതീവ ശ്രദ്ധ ആവശ്യമുള്ള ഒരു കലയാക്കി മാറ്റുന്നു. നിരന്തരമായ പരിശീലനത്തിലൂടെയും ജാപ്പനീസ് സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള പഠനത്തിലൂടെയും മാത്രമേ മികച്ച വിവർത്തനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.