உலகமயமாக்கல் மற்றும் வணிக விரிவாக்கம் காரணமாக, வெவ்வேறு மொழிக்குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மொழிகளுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்பு இன்றியமையாததாக மாறியுள்ளது. அந்த வகையில், திராவிட மொழிக்குடும்பத்தின் மூத்த மொழியான தமிழிலிருந்தும் (Tamil), ஆஸ்ட்ரோனேசிய (Austronesian) மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பிலிப்பைன்ஸின் முதன்மை மொழியான தகாலாக் (Tagalog) மொழிக்கும் இடையிலான மொழிபெயர்ப்பு மிகவும் சவாலானது மற்றும் சுவாரஸ்யமானது ஆகும். இந்த இரு மொழிகளுக்கிடையே திறம்பட மொழிபெயர்ப்பதற்கான மொழியியல் நுணுக்கங்கள், இலக்கண வேறுபாடுகள் மற்றும் நடைமுறை உத்திகளை இந்த கட்டுரை விரிவாக விளக்குகிறது.
இரு மொழிகளின் பின்னணி மற்றும் மொழியியல் கோட்பாடுகள்
தமிழ் மொழி இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் பழமையான இலக்கிய வரலாற்றைக் கொண்ட ஒரு செம்மொழியாகும். இது ஒட்டுநிலை (Agglutinative) அமைப்பைக் கொண்டது, அதாவது சொற்களுடன் விகுதிகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் புதிய சொற்களும் இலக்கண உறவுகளும் உருவாக்கப்படுகின்றன. மறுபுறம், தகாலாக் மொழி பிலிப்பைன்ஸின் தேசிய மொழியான 'பிலிப்பினோ' (Filipino) மொழியின் அடிப்படையாகும். இது ஆஸ்ட்ரோனேசிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது மற்றும் உருவவியல் ரீதியாக மிகவும் சிக்கலான ஒட்டுநிலை அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், தகாலாக் மொழியில் ஸ்பானிஷ், ஆங்கிலம் மற்றும் சமஸ்கிருத மொழிகளின் தாக்கம் அதிகம் காணப்படுகிறது.
வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடுகள் (SOV vs VSO)
தமிழ் மற்றும் தகாலாக் மொழிகளுக்கு இடையிலான மொழிபெயர்ப்பில் உள்ள மிக முக்கியமான சவால் அவற்றின் வாக்கிய அமைப்பாகும். தமிழ் பொதுவாக எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வாக்கிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, "நான் ஆப்பிள் சாப்பிட்டேன்" என்பதில் 'நான்' (எழுவாய்), 'ஆப்பிள்' (செயப்படுபொருள்), 'சாப்பிட்டேன்' (பயனிலை) என அமைகிறது.
ஆனால், தகாலாக் மொழி பொதுவாக பயனிலை-எழுவாய்-செயப்படுபொருள் (Verb-Subject-Object - VSO) அல்லது பயனிலை-செயப்படுபொருள்-எழுவாய் (Verb-Object-Subject) என்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. இங்கு வினைச்சொல்லே வாக்கியத்தின் தொடக்கத்தில் வரும். மேலே உள்ள உதாரணத்தை தகாலாக் மொழியில் கூறினால், "Kumain ako ng mansanas" (சாப்பிட்டேன் நான் ஆப்பிள்) என்று அமையும். எனவே, தமிழிலிருந்து தகாலாக் மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது வாக்கியத்தின் கட்டமைப்பை முழுமையாக மாற்றி அமைக்க வேண்டும்.
வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் தகாலாக் மொழியின் 'போக்கஸ்' (Focus System) முறை
தமிழில் வேற்றுமை உருபுகள் (Case Markers) பெயர்ச்சொற்களுடன் இணைந்து வந்து அவற்றின் செயல்பாட்டைத் தீர்மானிக்கின்றன (எ.கா: ராமனை, ராமனுக்கு, ராமனால்). ஆனால் தகாலாக் மொழியில் 'போக்கஸ்' எனப்படும் தனித்துவமான அலைன்மென்ட் முறை உள்ளது. இதில் வாக்கியத்தின் எந்தப் பகுதிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது என்பதைப் பொறுத்து வினைச்சொல்லின் முன்னொட்டுகளும் (Prefixes), பின்னொட்டுகளும் (Suffixes), மற்றும் பெயர்ச்சொல்லுக்கு முன்னால் வரும் குறியீடுகளும் (Ang, Ng, Sa) மாறுகின்றன.
- Ang: வாக்கியத்தின் முக்கிய கவனம் அல்லது எழுவாயைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
- Ng: செயப்படுபொருள் அல்லது உடைமையைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
- Sa: இடம், திசை அல்லது இலக்கைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
தமிழில் உள்ள வேற்றுமைப் பொருள்களை தகாலாக் மொழியில் துல்லியமாகக் கொண்டுவர, இந்த குறியீடுகளையும் வினைச்சொல் மாற்றங்களையும் மொழிபெயர்ப்பாளர் சரியாகப் புரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.
மரியாதை மற்றும் கலாச்சார சொற்பிரயோகங்கள்
ஆசிய கலாச்சாரங்களைப் போலவே தமிழ் மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ் கலாச்சாரங்களிலும் பெரியவர்களுக்கு மரியாதை அளிப்பது மிக முக்கியமானது. தமிழில் நாம் 'நீ' என்பதற்குப் பதிலாக 'நீங்கள்' என்றும், 'வா' என்பதற்குப் பதிலாக 'வாருங்கள்' என்றும் மரியாதை சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறோம். இதேபோல், தகாலாக் மொழியில் 'Po' மற்றும் 'Opo' ஆகிய சொற்கள் வாக்கியங்களின் இறுதியில் மரியாதைக்காகச் சேர்க்கப்படுகின்றன.
மேலும், தமிழில் பயன்படுத்தப்படும் பன்மைப் பிரதிபெயர்களைப் போல, தகாலாக் மொழியிலும் ஒரு நபரை மரியாதையுடன் குறிப்பிட 'Kayo' (நீங்கள்) அல்லது 'Ninyo' போன்ற பன்மைச் சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த கலாச்சார நுணுக்கங்களை உணராமல் மொழிபெயர்த்தால், அது வாசகர்களுக்கு மரியாதையற்றதாகத் தோன்றக்கூடும்.
தமிழ் - தகாலாக் இலக்கண ஒப்பீட்டு அட்டவணை
இரு மொழிகளின் இலக்கணக் கூறுகளை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள கீழே உள்ள ஒப்பீட்டு அட்டவணை உதவும்:
| இலக்கணக் கூறு | தமிழ் மொழி அமைப்பு | தகாலாக் மொழி அமைப்பு |
|---|---|---|
| அடிப்படை வாக்கிய அமைப்பு | SOV (எழுவாய் + செயப்படுபொருள் + வினை) | VSO / VOS (வினை + எழுவாய் + செயப்படுபொருள்) |
| மரியாதைச் சொற்கள் | விகுதிகள் மற்றும் பிரதிபெயர்கள் (எ.கா: நீங்கள், வாருங்கள்) | 'Po', 'Opo' மற்றும் பன்மைப் பிரதிபெயர்கள் (Kayo, Sila) |
| வேற்றுமை உருபுகள் | பெயர்ச்சொல்லின் இறுதியில் இணையும் (ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண்) | பெயர்ச்சொல்லுக்கு முன்னால் வரும் தனிக் குறியீடுகள் (Ang, Ng, Sa) |
| கடனுதவிச் சொற்கள் | ஆங்கிலம், சமஸ்கிருதம் ஆகியவற்றின் தாக்கம் | ஸ்பானிஷ், ஆங்கிலம் ஆகியவற்றின் வலுவான தாக்கம் (Taglish) |
மொழிபெயர்ப்பில் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் மற்றும் தீர்வுகள்
1. ஸ்பானிஷ் மற்றும் ஆங்கிலக் கலப்பு (Taglish): நவீன தகாலாக் மொழியில் ஸ்பானிஷ் சொற்கள் மற்றும் ஆங்கிலச் சொற்கள் அன்றாட உரையாடலில் அதிகம் கலந்திருக்கும். தமிழில் இருந்து தூய தகாலாக் மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது, அது சில நேரங்களில் பிலிப்பைன்ஸ் மக்களுக்குப் புரியாமல் போகலாம். எனவே, சூழலுக்கு ஏற்ப அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆங்கில/ஸ்பானிஷ் கடன் சொற்களைத் தகாலாக் இலக்கணப்படி பயன்படுத்துவது அவசியமாகும்.
2. மரபுத்தொடர்கள் (Idioms): தமிழ் மற்றும் தகாலாக் மொழிகளில் கலாச்சாரம் சார்ந்த மரபுத்தொடர்கள் ஏராளமாக உள்ளன. உதாரணமாக, தமிழில் 'கயிறு திரிப்பது' (பொய் சொல்வது) என்ற தொடரை நேரடியாக தகாலாக் மொழியில் மொழிபெயர்த்தால் பொருள் தராது. அதற்கு இணையாக தகாலாக் மொழியில் உள்ள 'naglulubid ng buhangin' (மணலில் கயிறு திரிப்பது - பொய் சொல்வது) போன்ற கலாச்சாரப் பழமொழிகளை அறிந்து பயன்படுத்த வேண்டும்.
3. வினைச்சொல் காலங்கள் (Verb Tenses): தமிழில் இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகியவை வினைமுற்றுகளின் மூலம் தெளிவாகக் காட்டப்படும். தகாலாக் மொழியிலும் காலங்கள் உள்ளன என்றாலும், அவை செயலின் தன்மையைக் குறிக்கும் நிலைகளாகவே (Aspects) பார்க்கப்படுகின்றன (முற்றுப்பெற்ற செயல், தொடரும் செயல், தொடங்காத செயல்). இதனைப் புரிந்து மொழிபெயர்ப்பது மிக அவசியம்.
திறமையான மொழிபெயர்ப்பிற்கான முக்கிய குறிப்புகள்
- நேரடி மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்க்கவும்: வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பது வாக்கியத்தின் பொருளைக் கெடுத்துவிடும். வாக்கியத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளைப் புரிந்து கொண்டு தகாலாக் மொழியின் இயல்பான நடையில் எழுத வேண்டும்.
- இருமொழி அகராதிகளைப் பயன்படுத்தவும்: நம்பகமான தமிழ்-ஆங்கிலம் மற்றும் ஆங்கிலம்-தகாலாக் அகராதிகளைப் பயன்படுத்திச் சொற்களின் சரியான அர்த்தங்களை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளவும்.
- உள்ளூர்மயமாக்கல் (Localization): பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டின் பிராந்திய வழக்குகள் மற்றும் கலாச்சார நடைமுறைகளை மனதில் வைத்து மொழிபெயர்ப்பை உள்ளூர் மக்களுக்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்க வேண்டும்.
தமிழ் முதல் தகாலாக் வரையிலான மொழிபெயர்ப்பு என்பது வெறுமனே சொற்களை மாற்றுவது மட்டுமல்ல, அது இரு வேறு கலாச்சாரங்களையும் சிந்தனை முறைகளையும் இணைக்கும் ஒரு பாலமாகும். மொழியியல் விதிகளைத் துல்லியமாகப் பின்பற்றுவதன் மூலமும், பண்பாட்டுப் பின்னணியை மதிப்பாராய்ந்து செயல்படுவதன் மூலமும் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பை உருவாக்க முடியும்.