உலகளாவிய தொடர்பு, வர்த்தக மேம்பாடு மற்றும் கலாச்சாரப் பரிமாற்றங்கள் காரணமாக, பல்வேறு மொழிகளுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்பின் தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. குறிப்பாக, திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் மொழியிலிருந்து, துர்கிக் (Turkic) மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த துருக்கிய மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்பது என்பது ஒரு தனித்துவமான கலை மற்றும் அறிவியல் ஆகும். இந்த இரு மொழிகளும் வெவ்வேறு மொழிக்குடும்பங்களைச் சார்ந்ததாக இருந்தாலும், வியக்கத்தக்க வகையில் சில ஆழமான ஒற்றுமைகளையும், அதே நேரத்தில் பல நுணுக்கமான வேறுபாடுகளையும் கொண்டுள்ளன. உயர்தரமான தமிழ்-துருக்கிய மொழிபெயர்ப்பை மேற்கொள்வதற்குத் தேவையான இலக்கண விதிகள், சவால்கள் மற்றும் நிபுணத்துவ உதவிக்குறிப்புகள் ஆகியவற்றை இந்தக் கட்டுரை விரிவாக விளக்குகிறது.
ஒட்டுநிலை மொழிகளின் கட்டமைப்பு ஒற்றுமைகள் (Agglutinative Structure)
தமிழில் இருந்து துருக்கிய மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும் போது மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் முதல் சுவாரஸ்யமான அம்சம் அவற்றின் ஒட்டுநிலைத் தன்மை (Agglutination) ஆகும். தமிழ் மற்றும் துருக்கிய ஆகிய இரு மொழிகளுமே ஒட்டுநிலை மொழிகள் ஆகும். அதாவது, ஒரு அடிப்படை வேர்ச்சொல்லுடன் பல்வேறு விகுதிகளை (Suffixes) ஒன்றன் பின் ஒன்றாகச் சேர்ப்பதன் மூலம் புதிய சொற்களும் வாக்கியங்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன. இந்த மொழிகளில் முன்னொட்டுகள் (Prefixes) மிகக் குறைவாகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன அல்லது பயன்படுத்தப்படுவதில்லை.
உدارணமாக, தமிழில் "வீடுகளில்" என்ற சொல்லை எடுத்துக்கொண்டால், "வீடு" (வேர்ச்சொல்) + "கள்" (பன்மை விகுதி) + "இல்" (இட வேற்றுமை உருபு) எனப் பிரிக்கலாம். இதைப் போலவே துருக்கிய மொழியிலும் "evlerimizde" (எங்கள் வீடுகளில்) என்ற சொல்லை "ev" (வீடு) + "ler" (பன்மை) + "imiz" (எங்கள்) + "de" (இல்) என்று பிரிக்க முடியும். இந்த ஒட்டுநிலைத் தன்மை காரணமாக, ஆங்கிலம் போன்ற பிற இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிகளுடன் ஒப்பிடும்போது, தமிழிலிருந்து துருக்கிய மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது சொற்களின் அமைப்பை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. எனினும், ஒரு சிறிய விகுதி தவறினாலும் வாக்கியத்தின் முழுப் பொருளும் மாறிவிடும் என்பதால் இதில் மிகுந்த கவனம் தேவை.
வாக்கிய அமைப்பு: எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (SOV Word Order)
தமிழ் மற்றும் துருக்கிய மொழிகளின் மற்றொரு முக்கிய ஒற்றுமை அவற்றின் வாக்கிய அமைப்பு ஆகும். இரு மொழிகளுமே பொதுவாக எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வாக்கிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகின்றன. இது ஆங்கிலத்தின் எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள் (SVO) அமைப்பிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது.
உதாரணமாக:
தமிழ்: "நான் பழம் சாப்பிடுகிறேன்." (நான் - எழுவாய், பழம் - செயப்படுபொருள், சாப்பிடுகிறேன் - பயனிலை)
துருக்கிய மொழி: "Ben meyve yiyorum." (Ben - எழுவாய், meyve - செயப்படுபொருள், yiyorum - பயனிலை)
இந்த ஒத்த வாக்கிய அமைப்பானது மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு வாக்கியங்களை மறுசீரமைக்கும் வேலையைக் கணிசமாகக் குறைக்கிறது. எனினும், வாக்கியங்களின் நீளம் அதிகரிக்கும் போது, துணை வாக்கியங்களின் (Subordinate clauses) பயன்பாடு மற்றும் இணைப்பிடைச் சொற்கள் ஆகியவற்றில் கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, தமிழில் உள்ள எச்சங்கள் (பயனிலையற்ற வினை வடிவம் - Participles) துருக்கிய மொழியிலும் ஒத்த முறையில் செயல்படுகின்றன, இது நீண்ட வாக்கியங்களை மொழிபெயர்க்க பெரிதும் உதவுகிறது.
முக்கிய இலக்கண சவால்கள் மற்றும் வேறுபாடுகள்
ஒற்றுமைகள் பல இருந்தாலும், மொழிபெயர்ப்பின் போது துல்லியத்தன்மையை உறுதி செய்ய சில முக்கியமான இலக்கண வேறுபாடுகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்:
- உயிரெழுத்து இணக்கம் (Vowel Harmony): துருக்கிய மொழியின் மிக முக்கியமான விதி 'உயிரெழுத்து இணக்கம்' (Ünlü uyumu) ஆகும். ஒரு சொல்லில் உள்ள முதல் உயிரெழுத்தைப் பொறுத்தே அதனுடன் சேரும் விகுதிகளின் உயிரெழுத்துகள் அமைம்கின்றன. தமிழில் இத்தகைய விதி இல்லாததால், தமிழ் வாக்கியங்களை துருக்கியில் மொழிபெயர்க்கும்போது விகுதிகளைச் சரியாகப் பொருத்த துருக்கிய இலக்கண விதிகளில் ஆளுமை தேவை. தவறான உயிரெழுத்து இணக்கம் துருக்கியில் பெரும் இலக்கணப் பிழையாகக் கருதப்படும்.
- வேற்றுமை உருபுகள் (Cases): தமிழில் எட்டு வேற்றுமைகள் உள்ளன, துருக்கிய மொழியில் ஆறு வேற்றுமைகள் (Nominal, Accusative, Dative, Locative, Ablative, Genitive) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தமிழின் வேற்றுமை உருபுகளை துருக்கியின் சரியான வேற்றுமை உருபுகளுடன் ஒப்பிட்டு மொழிபெயர்ப்பது அவசியமாகும். குறிப்பாக, 'இருந்து' (Ablative - dan/den) மற்றும் 'நோக்கி/கு' (Dative - a/e) ஆகியவற்றைத் தவறின்றிப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
- பாலின வேறுபாடு (Gender): தமிழில் அவன், அவள், அது போன்ற பால் காட்டும் சொற்கள் உள்ளன. ஆனால் துருக்கிய மொழியில் பாலின வேறுபாடு கிடையாது. 'O' என்ற ஒரு சொல் மட்டுமே அவன், அவள், அது ஆகிய மூன்றையுமே குறிக்கும். எனவே, தமிழிலிருந்து துருக்கியிற்கு மொழிபெயர்க்கும்போது சூழலை நன்றாகப் புரிந்து கொண்டு, வாக்கியத்தின் பிற பகுதிகள் மூலம் பாலினத் தெளிவை ஏற்படுத்த வேண்டும். இல்லையெனில் கதையின் போக்கு அல்லது செய்தியின் விபரம் குழப்பமடையலாம்.
காலங்கள் மற்றும் வினையெச்சங்களின் பயன்பாடு
தமிழ் மற்றும் துருக்கிய மொழிகளில் காலங்களைக் குறிக்கும் முறைகளில் சில சுவாரஸ்யமான வேறுபாடுகள் உள்ளன. துருக்கிய மொழியில் "learned/heard past tense" (Miş'li geçmiş zaman) என்ற ஒரு தனித்துவமான காலம் உள்ளது. ஒரு நிகழ்வை நேரடியாகப் பார்க்காமல், மற்றவர்கள் கூறிக் கேள்விப்பட்டதையோ அல்லது ஒரு ஆதாரத்தின் மூலம் உணர்ந்ததையோ விவரிக்கும் போது இந்த காலம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
தமிழில் நாம் "அவர் வந்தாராம்" அல்லது "அவர் வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது" என்று கூறுவதை துருக்கியில் வினைச்சொல்லின் இறுதியில் "-மிஷ்" (-miş / -mış / -muş / -müş) விகுதியைச் சேர்ப்பதன் மூலம் மிக எளிமையாகக் கூறிவிடலாம். மொழிபெயர்ப்பாளர் மூல உரையில் உள்ள செய்தியின் நம்பகத்தன்மை மற்றும் அதன் ஆதாரத்தின் தன்மையை அறிந்து, அதற்கு ஏற்றவாறு துருக்கிய வினைச்சொற்களைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
மரியாதை சொற்கள் மற்றும் சமூக பண்பாட்டு நுணுக்கங்கள்
மொழிபெயர்ப்பு என்பது வெறும் வார்த்தைகளை மாற்றுவது மட்டுமல்ல, பண்பாட்டைப் பிரதிபலிப்பதாகும். தமிழ் கலாச்சாரத்தைப் போலவே துருக்கிய கலாச்சாரத்திலும் பெரியவர்களுக்கும் அந்நியர்களுக்கும் மரியாதை அளிப்பது மிக முக்கியமானது. தமிழில் 'நீ' மற்றும் 'நீங்கள்' என்ற வேறுபாடு இருப்பதைப் போல, துருக்கியிலும் 'Sen' (நீ) மற்றும் 'Siz' (நீங்கள்) என்ற பயன்பாடு உள்ளது. முறையான ஆவணங்கள், வணிகக் கடிதங்கள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ உரையாடல்களை மொழிபெயர்க்கும்போது எப்போதும் 'Siz' வடிவத்தையும் அதற்குரிய வினைமுற்றுகளையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
மேலும், துருக்கிய சமூகத்தில் பயன்படுத்தப்படும் 'Abi' (அண்ணன்), 'Abla' (அக்கா), 'Amca' (சித்தப்பா/பெரியப்பா), 'Teyze' (சின்னம்மா/பெரியம்மா) போன்ற உறவுமுறைச் சொற்கள் தமிழில் உள்ள உறவுமுறை வெளிப்பாடுகளுக்கு இணையானவை என்பதால், உரையாடல்களை மொழிபெயர்க்கும்போது இவற்றைச் சரியான சூழலில் கையாள வேண்டும். பண்பாட்டுத் தொடர்பற்ற நேரடி மொழிபெயர்ப்பு துருக்கிய வாசகர்களுக்குப் பொருத்தமற்றதாகத் தோன்றலாம்.
துல்லியமான தமிழ்-துருக்கிய மொழிபெயர்ப்பிற்கான குறிப்புகள்
தரமான மொழிபெயர்ப்பு முடிவுகளைப் பெற பின்வரும் நடைமுறைகளைப் பின்பற்றலாம்:
- சொல்-க்கு-சொல் மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்க்கவும்: இரு மொழிகளுமே ஒட்டுநிலை மொழிகளாக இருந்தாலும், மரபுத்தொடர்கள் (Idioms) மற்றும் பழமொழிகளைச் சொல்-க்கு-சொல் மொழிபெயர்த்தால் பொருள் முற்றிலும் மாறிவிடும். துருக்கிய மொழியின் கலாச்சாரத்திற்கு இணையான பழமொழிகளைக் கண்டறிந்து பயன்படுத்த வேண்டும்.
- துருக்கிய வினைச்சொல் காலங்களை ஆராய்தல்: துருக்கிய மொழியில் வினையின் முற்றுப் புள்ளிகள் மிகவும் துல்லியமானவை. குறிப்பாக, ஒரு செய்தி நேரடியாகப் பார்க்கப்பட்டதா (Determined past) அல்லது கேள்விப்பட்டதா (Inference/Reported past - 'miş' past tense) என்பதைக் குறிக்க தனித்தனி காலங்கள் உள்ளன. தமிழில் இந்த வேறுபாடு மறைமுகமாகவே இருக்கும் என்பதால், மூல உரையின் தன்மையை உணர்ந்து துருக்கியில் மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.
- கலைச்சொல்லகராதியை உருவாக்குதல்: தொழில்நுட்பம், சட்டம் அல்லது மருத்துவம் சார்ந்த ஆவணங்களை மொழிபெயர்க்கும் போது, இரு மொழிகளுக்கும் பொதுவான கலைச்சொல்லகராதியை (Glossary) முன்கூட்டியே உருவாக்குவது வாக்கியங்களின் ஒருமைப்பாட்டைக் காக்க உதவும்.
- மொழிபெயர்ப்பிற்குப் பிந்தைய சரிபார்ப்பு (Proofreading): மொழிபெயர்க்கப்பட்ட துருக்கிய உரை ஒரு தாய்மொழி துருக்கியப் பேச்சாளரால் (Native speaker) சரிபார்க்கப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். இது மொழிபெயர்ப்பில் ஏதேனும் செயற்கைத்தன்மை இருந்தால் அதை நீக்கி, இயல்பான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தரும்.
சுருக்கமாகக் கூறின், தமிழ் மற்றும் துருக்கிய மொழிகளுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்பு என்பது அவற்றின் தனித்துவமான இலக்கணக் கட்டமைப்பு மற்றும் கலாச்சாரப் பின்னணியை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் மட்டுமே சாத்தியமாகும். ஒட்டுநிலைத் தன்மை மற்றும் ஒத்த வாக்கிய அமைப்பு ஆகியவை மொழிபெயர்ப்பாளருக்குச் சாதகமாக இருந்தாலும், உயிரெழுத்து இணக்கம், பாலினமின்மை மற்றும் காலங்களின் நுணுக்கங்கள் போன்றவற்றில் கூடுதல் கவனம் செலுத்துவதன் மூலமே ஒரு சிறந்த, உலகத்தரம் வாய்ந்த மொழிபெயர்ப்பை உருவாக்க முடியும்.