ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നവും വ്യാകരണപരമായി സങ്കീർണ്ണവുമായ ദ്രാവിഡ ഭാഷകളിലൊന്നാണ് മലയാളം. മറുവശത്ത്, ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നതും സിനോ-തിബറ്റൻ ഭാഷാ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടതുമായ ഭാഷയാണ് ചൈനീസ് (മാൻഡരിൻ). ഈ രണ്ട് ഭാഷകളും തമ്മിൽ വ്യാകരണത്തിലും സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിലും എഴുത്തുരീതിയിലും വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. അതിനാൽ, മലയാളത്തിൽ നിന്ന് ചൈനീസ് ഭാഷയിലേക്ക് വിവരങ്ങൾ വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നത് കേവലമൊരു പദാനുപദ വിവർത്തനത്തിലൂടെ സാധ്യമാകില്ല. കൃത്യമായ വ്യാകരണ നിയമങ്ങളും സാംസ്കാരികമായ പൊരുത്തപ്പെടുത്തലുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിവർത്തന രീതികൾ അവലംബിച്ചാൽ മാത്രമേ ആശയവിനിമയം ഫലപ്രദമാകൂ. ഈ ലേഖനത്തിൽ, മലയാളം-ചൈനീസ് വിവർത്തനത്തിലെ പ്രധാന വെല്ലുവിളികളും അവ മറികടക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളും വിശദമായി പരിശോധിക്കുന്നു.
വാക്യഘടനയിലെ മൗലികമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ
മലയാള ഭാഷയുടെ വാക്യഘടന പ്രധാനമായും കർത്താവ്-കർമ്മം-ക്രിയ (SOV - Subject-Object-Verb) എന്ന ക്രമത്തിലാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, "രാമു ആപ്പിൾ കഴിച്ചു" എന്ന വാക്യത്തിൽ രാമു (കർത്താവ്), ആപ്പിൾ (കർമ്മം), കഴിച്ചു (ക്രിയ) എന്നിങ്ങനെയാണ് ഘടന. എന്നാൽ ചൈനീസ് ഭാഷയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഈ ഘടന കർത്താവ്-ക്രിയ-കർമ്മം (SVO - Subject-Verb-Object) എന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറുന്നു. അതായത് ചൈനീസിൽ ഇത് "രാമു കഴിച്ചു ആപ്പിൾ" (拉姆吃苹果 - Lāmǔ chī píngguǒ) എന്ന ക്രമത്തിലായിരിക്കും എഴുതുന്നത്.
ഇതോടൊപ്പം, ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ 'ടോപ്പിക്-കമന്റ്' (Topic-Comment) എന്നൊരു പ്രത്യേക വാക്യഘടന കൂടിയുണ്ട്. സംസാരിക്കുന്ന വിഷയത്തിന് മുൻഗണന നൽകിക്കൊണ്ട് വാക്യത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അതിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം പിന്നീട് നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയാണിത്. മലയാളത്തിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇത്തരം വാക്യഘടനകളിലേക്ക് വാചകങ്ങളെ പുനഃക്രമീകരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ഇല്ലെങ്കിൽ ചൈനീസ് വായനക്കാരന് വാക്യങ്ങളുടെ അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും.
കാലവും ക്രിയാരൂപങ്ങളും (Tense and Verb Conjugation)
മലയാള ഭാഷയിൽ കാലത്തിനനുസരിച്ച് (Tense) ക്രിയകൾക്ക് മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു. ചെയ്തു, ചെയ്യുന്നു, ചെയ്യും എന്നിങ്ങനെ ഭൂതം, വർത്തമാനം, ഭാവി കാലങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ വ്യത്യസ്ത ക്രിയാരൂപങ്ങൾ മലയാളത്തിലുണ്ട്. എന്നാൽ ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ ക്രിയകൾക്ക് രൂപമാറ്റമുണ്ടാകുന്നില്ല (No verb conjugation). ഏത് കാലത്തായാലും ക്രിയ ഒരേ രൂപത്തിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു.
ചൈനീസിൽ കാലം വ്യക്തമാക്കുന്നത് സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്: ഇന്നലെ, ഇന്ന്, നാളെ) ഉപയോഗിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ വാക്യത്തിനൊടുവിൽ ചേർക്കുന്ന ചില വ്യാകരണ ഘടകങ്ങൾ (Particles) ഉപയോഗിച്ചോ ആണ്. ഉദാഹരണത്തിന് 'ലെ' (了 - le) എന്ന പാർട്ടിക്കിൾ ഒരു പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായി എന്ന് കാണിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മലയാളത്തിലെ "ഞാൻ പോയി", "ഞാൻ പോകുന്നു", "ഞാൻ പോകും" എന്നിവ വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ ചൈനീസ് ഭാഷയിലെ ഈ സമയസൂചകങ്ങളെയും പാർട്ടിക്കിളുകളെയും ശരിയായി കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങളുടെ പ്രയോഗവും വെല്ലുവിളികളും
മലയാളത്തിൽ നാമങ്ങളോട് വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾ ചേർത്ത് ആശയങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കുന്നു. 'മേശപ്പുറത്ത്', 'അവനോട്', 'വീട്ടിൽ' തുടങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ 'പുറത്ത്', 'ഓട്', 'ഇൽ' എന്നിവ വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങളാണ്. ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ ഇത്തരം പ്രത്യയങ്ങൾ ഇല്ല. പകരം വാക്യത്തിലെ വാക്കുകളുടെ സ്ഥാനക്രമം കൊണ്ടോ പ്രത്യേക പ്രെപ്പോസിഷനുകൾ (Prepositions) കൊണ്ടോ ആണ് ഈ ആശയങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
മലയാളത്തിലെ വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ ചൈനീസ് പദങ്ങൾ കണ്ടെത്തി അവയെ വാക്യത്തിൽ കൃത്യമായ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കുക എന്നത് വിവർത്തകന്റെ പ്രധാന ചുമതലയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, 'ഉടെ' എന്ന അർത്ഥം നൽകാൻ ചൈനീസിൽ 'തു്' (的 - de) എന്ന പാർട്ടിക്കിൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം മലയാളത്തിലെ പോലെ ലളിതമല്ല, പലപ്പോഴും വാക്യങ്ങളുടെ ഘടനയെത്തന്നെ ഇത് സ്വാധീനിക്കുന്നു.
ബഹുമാനസൂചകങ്ങളും സംഭാഷണ ശൈലിയും
മലയാള സംസ്കാരത്തിലും ഭാഷയിലും ബഹുമാനസൂചകങ്ങൾക്ക് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. സംസാരിക്കുന്ന ആളുടെ പദവി, പ്രായം എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് വാക്കുകളിലും ക്രിയകളിലും മാറ്റം വരുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്: നിങ്ങൾ, താങ്കൾ, അദ്ദേഹം, വരുന്നു, എഴുന്നള്ളുന്നു). ചൈനീസ് ഭാഷയിലും ബഹുമാനസൂചകങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ പ്രയോഗം മലയാളത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
മാൻഡരിനിൽ 'നിങ്ങൾ' എന്നതിന് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന 'നി' (你 - nǐ) എന്നതിന് പകരം ബഹുമാന സൂചകമായി 'നിൻ' (您 - nín) എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു. കൂടാതെ ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഔദ്യോഗിക പദവികൾ ചേർത്ത് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന രീതി ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ വളരെ സാധാരണമാണ്. മലയാളത്തിലെ അമിതമായ വിനയപ്രയോഗങ്ങളെ ചൈനീസ് ഭാഷയുടെ തനിമയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ മാറ്റിയെഴുതേണ്ടതുണ്ട്.
സാംസ്കാരിക പൊരുത്തപ്പെടലുകളും ശൈലീപ്രയോഗങ്ങളും (Idioms/Chengyu)
ഏതൊരു വിവർത്തനത്തിന്റെയും ആത്മാവ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് സാംസ്കാരികമായ പൊരുത്തപ്പെടുത്തലുകളിലാണ്. ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ 'ചെങ്യു' (成语 - Chengyu) എന്നറിയപ്പെടുന്ന നാലക്ഷര ശൈലീപ്രയോഗങ്ങൾ വളരെ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്ക് പിന്നിൽ പലപ്പോഴും വലിയ ചരിത്ര സംഭവങ്ങളോ കഥകളോ ഉണ്ടാകും. മലയാളത്തിലെ പഴഞ്ചൊല്ലുകൾക്ക് സമാനമായ ആശയങ്ങൾ നൽകുന്ന ചെങ്യുകൾ കണ്ടെത്തി വിവർത്തനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ നിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കും.
അതുപോലെ തന്നെ മലയാളത്തിലെ ചില സാംസ്കാരിക പദങ്ങൾ (ഉദാഹരണത്തിന്: സദ്യ, ഓണക്കോടി, തറവാട്) ചൈനീസ് ഭാഷയിലേക്ക് നേരിട്ട് മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഒന്നുകിൽ ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ചൈനീസിൽ വിവരിക്കേണ്ടി വുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അതിന് സമാനമായ ചൈനീസ് സാംസ്കാരിക പദങ്ങൾ കണ്ടെത്തേണ്ടി വരുന്നു. ഒരു മികച്ച വിവർത്തകന് ഇരു ഭാഷകളിലെയും സംസ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള അറിവുണ്ടായിരിക്കണം.
വിവർത്തനം കൂടുതൽ മികച്ചതാക്കാനുള്ള പ്രായോഗിക നുറുങ്ങുകൾ
- വലിപ്പമുള്ള വാക്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക: മലയാളത്തിലെ വലിയ വാക്യങ്ങളെ അതേപടി ചൈനീസിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്താൽ അത് സങ്കീർണ്ണമായി മാറും. അതിനാൽ വലിയ വാക്യങ്ങളെ ലളിതമായ ചെറിയ വാക്യങ്ങളാക്കി മാറ്റി വിവർത്തനം ചെയ്യുക.
- പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കുക: വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം (Context) വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുക. സാങ്കേതിക വിദ്യ, നിയമം, രാഷ്ട്രീയം തുടങ്ങിയ മേഖലകൾക്കനുസരിച്ച് ഉപയോഗിക്കേണ്ട പദങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും.
- ഗ്ലോസറികൾ തയ്യാറാക്കുക: പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്ന സാങ്കേതിക പദങ്ങളുടെയും സാംസ്കാരിക പദങ്ങളുടെയും ഒരു പട്ടിക (Glossary) സൂക്ഷിക്കുന്നത് വിവർത്തനത്തിൽ ഉടനീളം ഒരേ സ്വഭാവം പുലർത്താൻ സഹായിക്കും.
- പ്രൂഫ് റീഡിംഗ്: വിവർത്തനം പൂർത്തിയായ ശേഷം ചൈനീസ് മാതൃഭാഷയായുള്ള ഒരു വ്യക്തിയെക്കൊണ്ട് (Native Speaker) ഉള്ളടക്കം പരിശോധിപ്പിച്ച് വ്യാകരണ തെറ്റുകൾ തിരുത്തുകയും ശൈലികൾ തികച്ചും സ്വാഭാവികമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുക.
ചുരുക്കത്തിൽ, മലയാളത്തിൽ നിന്ന് ചൈനീസ് ഭാഷയിലേക്കുള്ള വിവർത്തനം കേവലം വാക്കുകളുടെ വിവർത്തനമല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളെയും ഭാഷാ ചിന്തകളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. ശരിയായ പരിശീലനത്തിലൂടെയും വ്യാകരണ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള അറിവിലൂടെയും മാത്രമേ മികച്ചതും മനോഹരവുമായ വിവർത്തനം സാധ്യമാകൂ.