இந்தியாவின் இரு பெரும் செம்மொழிகளான தமிழும் தெலுங்கும் ஆழமான வரலாற்றுத் தொடர்பையும், பண்பாட்டுப் பிணைப்பையும் கொண்டவை. திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்த இந்த இரண்டு மொழிகளுக்கும் இடையே பல ஒற்றுமைகள் இருந்தாலும், மொழிபெயர்ப்பின் போது கவனிக்க வேண்டிய நுட்பமான வேறுபாடுகள் பல உள்ளன. ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்குக் கருத்துக்களைச் சிதையாமல் கொண்டு சேர்ப்பதே சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாகும். தமிழ் மொழியிலிருந்து தெலுங்கு மொழிக்குத் துல்லியமாகவும் இயல்பாகவும் மொழிபெயர்ப்பதற்கான வழிமுறைகள், இலக்கண வேறுபாடுகள் மற்றும் நடைமுறை உதவிக்குறிப்புகளைப் பற்றி இக்கட்டுரை விரிவாக விளக்குகிறது.
1. திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் ஒற்றுமைகளும் அடிப்படை அமைப்பும்
தமிழும் தெலுங்கும் திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதால், அவற்றின் வாக்கிய அமைப்பு (Sentence Structure) பெரும்பாலும் ஒன்றாகவே இருக்கிறது. இரண்டு மொழிகளுமே "எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை" (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வாக்கிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகின்றன. இது மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய சாதகமாகும். ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்கோ அல்லது தெலுங்குக்கோ மொழிபெயர்க்கும் போது வாக்கிய அமைப்பை மாற்றியமைக்க வேண்டியிருக்கும். ஆனால், தமிழிலிருந்து தெலுங்கிற்கு மொழிபெயர்க்கும் போது பெரும்பாலான நேரங்களில் வாக்கியங்களின் வரிசையை மாற்ற வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.
உதாரணமாக:
- தமிழ்: நான் பழம் சாப்பிடுகிறேன். (எழுவாய் - செயப்படுபொருள் - பயனிலை)
- தெலுங்கு: நேனு பண்டு தின்னுதுன்னானு. (நேனு = நான், பண்டு = பழம், தின்னுதுன்னானு = சாப்பிடுகிறேன்)
இத்தகைய ஒத்த வாக்கிய அமைப்பால், நேரடி மொழிபெயர்ப்பு ஓரளவிற்கு உதவினாலும், உயர்தர மொழிபெயர்ப்பிற்கு இரு மொழிகளின் இலக்கண மற்றும் நடைமுறை வேறுபாடுகளை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்வது அவசியமாகிறது.
2. இலக்கண நுணுக்கங்களும் வேற்றுமை உருபுகளும்
தமிழிலும் தெலுங்கிலும் வேற்றுமை உருபுகள் (Case Markers) சொற்களை இணைப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. தமிழில் உள்ள ஐந்தாம், ஆறாம் வேற்றுமைகள் போன்ற அமைப்புகள் தெலுங்கிலும் "விபக்துலு" (Vibhaktulu) என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகின்றன. எனினும், இவற்றை மொழிபெயர்க்கும் போது கூடுதல் கவனம் தேவை.
தமிழில் பெயர்ச்சொல்லுடன் வேற்றுமை உருபுகள் நேரடியாக இணையும். தெலுங்கிலும் இதே போன்ற ஒட்டுநிலைத் தன்மை (Agglutinative nature) காணப்பட்டாலும், உருபுகள் மாறும் விதம் வேறுபடுகிறது. குறிப்பாக, தமிழில் உள்ள 'உடைய' (ஆறாம் வேற்றுமை - Possession) என்ற உருபிற்குப் பதிலாகத் தெலுங்கில் 'யொக்க' (Yokka) அல்லது பெயர்ச்சொல்லின் இறுதி வடிவம் மாற்றமடைந்து பயன்படுத்தப்படுகிறது. உதாரணமாக, "இராமனுடைய வீடு" என்பதைத் தெலுங்கில் "ராமுடி இல்லு" அல்லது "ராமுனி யொக்க இல்லு" என்று மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.
3. சொற்களஞ்சிய சவால்கள்: வடமொழித் தாக்கம் மற்றும் தனித்தமிழ்
தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு மொழிகளுக்கிடையேயான மிக முக்கியமான வேறுபாடு சொற்களஞ்சியத்தில் (Vocabulary) உள்ளது. தமிழ் மொழி பெருமளவிற்குத் தனித்தமிழ் சொற்களைப் பயன்படுத்த முனைகிறது. பிற மொழிச் சொற்களைத் தவிர்த்துத் தூய தமிழ்ச் சொற்களைப் பயன்படுத்துவது தமிழின் தனிச்சிறப்பாகும். ஆனால், தெலுங்கு மொழி வரலாற்று ரீதியாக சமஸ்கிருத (வடமொழி) சொற்களை பெருமளவில் உள்வாங்கியுள்ளது.
தெலுங்கு இலக்கியங்களிலும் அன்றாட வழக்கிலும் சமஸ்கிருதத் தத்பவ மற்றும் தத்சம சொற்கள் இயல்பாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எனவே, ஒரு தூய தமிழ்ச் சொல்லைத் தெலுங்கிற்கு மொழிபெயர்க்கும் போது, அதற்கு இணையான எளிய தெலுங்குச் சொல் (அச்சு தெலுகு) அல்லது சமஸ்கிருதப் பின்னணி கொண்ட சொல் ஆகியவற்றில் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்ற தெளிவு இருக்க வேண்டும்.
எடுத்துக்காட்டாக:
- 'ஆலயம்' அல்லது 'கோவில்' என்பதைத் தெலுங்கில் 'தேவாலயம்' (Devalayam) அல்லது 'கோவெல' (Govela) என மொழிபெயர்க்கலாம்.
- 'பல்கலைக்கழகம்' என்ற தமிழ்ச் சொல்லிற்கு இணையான தெலுங்குச் சொல் 'விஸ்வவித்யாலயம்' (Viswavidyalayam) என்பதாகும். இது முற்றிலும் சமஸ்கிருத வேரைக் கொண்ட சொல்லாகும்.
வாசகர்களின் பின்புலத்திற்கு ஏற்ப முறையான சொற்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது மொழிபெயர்ப்பின் தரத்தை உயர்த்தும்.
4. திணை, பால் மற்றும் எண் வேறுபாடுகள் (Gender and Number Agreement)
தமிழில் உயர்திணை, அஃறிணை என்ற பிரிவுகளும், அவற்றில் ஆண் பால், பெண் பால், பலர் பால், ஒன்றன் பால், பலவின் பால் என்ற ஐந்து பால் அமைப்புகளும் உள்ளன. தெலுங்கிலும் பால் பாகுபாடுகள் உள்ளன என்றாலும், வினைமுற்றுகள் மாறும் விதம் சற்று வேறுபட்டது. குறிப்பாக, தெலுங்கில் படர்க்கை ஒருமையில் பெண் பாலையும் அஃறிணையையும் ஒரே வினைமுற்று விகுதியால் குறிக்கும் வழக்கம் உள்ளது (Mahati and Napunsaka).
உதாரணமாக, தமிழில் "அவள் வருகிறாள்" (பெண் பால்), "அது வருகிறது" (அஃறிணை) என வினைமுற்றுகள் வேறுபடுகின்றன. ஆனால் தெலுங்கில்:
- "ஆமெ வஸ்துந்தி" (அவள் வருகிறாள்)
- "அதி வஸ்துந்தி" (அது வருகிறது)
இங்கு 'வஸ்துந்தி' என்ற ஒரே வினைமுற்று வடிவம் பெண் பாலிற்கும் அஃறிணைக்கும் பயன்படுத்தப்படுவதைக் காணலாம். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இந்த இலக்கணப் பண்பை உணர்ந்து வாக்கியங்களை அமைக்க வேண்டும்.
5. மரியாதை மற்றும் உறவுமுறைச் சொற்கள் (Honorifics and Register)
தென்னிந்திய கலாச்சாரத்தில் மரியாதைக்கு முக்கிய இடமுண்டு. தமிழில் 'நீ' (ஒருமை), 'நீங்கள்' (பன்மை/மரியாதை) என இரு நிலைகள் இருப்பது போல, தெலுங்கிலும் 'நுவ்வு' (Nuvvu - நீ) மற்றும் 'மீரு' (Meeru - நீங்கள்) ஆகிய சொற்கள் உள்ளன.
ஆயினும், தமிழில் ஒருவரை மரியாதையாகக் குறிப்பிடும் போது பயன்படுத்தும் 'அவர்' (எ.கா: அவர் சொன்னார்) என்ற சொல்லிற்குத் தெலுங்கில் சூழலுக்கு ஏற்ப 'அயன' (Ayana - ஆண்களுக்கு) அல்லது 'ஆவிட' (Aavida - பெண்களுக்கு) போன்ற சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும். மேலும், வினைமுற்று விகுதிகளிலும் மரியாதை பன்மை விகுதிகளைத் தவறாமல் சேர்க்க வேண்டும்.
6. மரபுத்தொடர்கள் மற்றும் பழமொழிகள் (Idioms and Proverbs)
எந்தவொரு மொழிபெயர்ப்பிலும் மிகக் கடினமான பகுதி மரபுத்தொடர்களையும் பழமொழிகளையும் மொழிபெயர்ப்பதுதான். இவற்றை ஒருபோதும் வார்த்தைக்கு வார்த்தை (Literal Translation) மொழிபெயர்க்கக் கூடாது. அவ்வாறு செய்தால் அது வாசகர்களுக்குப் புரியாத விசித்திரமான வாக்கியமாக மாறிவிடும்.
உதாரணமாக, தமிழில் பயன்படுத்தப்படும் "தலை முழுகுதல்" (உறவை முறித்துக் கொள்ளுதல்) என்ற மரபுத்தொடரைத் தெலுங்கில் நேரடியாக மொழிபெயர்த்தால் குளிப்பதைக் குறிக்கும். அதற்குப் பதிலாகத் தெலுங்கில் உள்ள "சம்பந்தாலு தெஞ்சுகோடு" (உறவுகளைத் துண்டித்தல்) போன்ற இணையான தொடர்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும். அதேபோல, "அழுத பிள்ளை பால் குடிக்கும்" என்ற தமிழ்ப் பழமொழிக்கு இணையாகத் தெலுங்கில் "ஏடிச்சே பிள்ளகே பாலு இஸ்தாரு" என்ற வழக்கை உணர்ந்து பொருத்த வேண்டும்.
7. வெற்றிகரமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான நிபுணத்துவக் குறிப்புகள்
தமிழ் - தெலுங்கு மொழிபெயர்ப்பில் ஈடுபடும் வல்லுநர்கள் பின்வரும் நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுவது அவசியமாகும்:
- வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்க்கவும்: வாக்கியத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளையும், அதன் பின்னணியில் உள்ள உணர்வையும் உணர்ந்து இயல்பான தெலுங்கு நடையில் எழுத வேண்டும்.
- வட்டார வழக்குகள் பற்றிய விழிப்புணர்வு: தெலுங்கு மொழியில் ஆந்திரா, தெலுங்கானா மற்றும் ராயலசீமா ஆகிய பகுதிகளில் வெவ்வேறு வட்டார வழக்குகள் (Dialects) புழக்கத்தில் உள்ளன. இலக்கு வாசகர்கள் யார் என்பதை அறிந்து அதற்கேற்ப சொற்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.
- அகராதிகள் மற்றும் கலைச்சொல்லகராதிகளின் பயன்பாடு: நவீனத் தொழில்நுட்பம், சட்டம் மற்றும் மருத்துவத் துறை சார்ந்த மொழிபெயர்ப்புகளுக்கு இரு மொழிகளிலும் உள்ள தரப்படுத்தப்பட்ட கலைச்சொற்களைப் (Glossaries) பயன்படுத்த வேண்டும்.
- இருமுறை சரிபார்த்தல் (Proofreading): மொழிபெயர்த்து முடித்தவுடன், மூல உரையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துத் தரத்தை உறுதி செய்வதுடன், தெலுங்கு மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒருவரைக் கொண்டு வாக்கிய ஓட்டத்தைச் சரிபார்ப்பது உகந்தது.
முறையான பயிற்சியும், இரு மொழிகளின் இலக்கிய மற்றும் கலாச்சாரப் பின்புலப் புரிதலும் இருந்தால் மட்டுமே தமிழில் இருந்து தெலுங்கிற்கு நேர்த்தியான மற்றும் துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பை வழங்க முடியும்.