தமிழ் மற்றும் பாரசீகம் (பார்சி) ஆகிய இரு மொழிகளும் மிக நீண்ட வரலாற்றையும், தனித்துவமான பண்பாட்டுப் பின்னணியையும் கொண்டவை. திராவிட மொழிக்குடும்பத்தின் மூத்த மொழியான தமிழிற்கும், இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பத்தின் முக்கிய கிளையான பாரசீக மொழிக்கும் இடையே மொழிபெயர்ப்பது என்பது வெறும் வார்த்தைகளை மாற்றுவது மட்டுமல்ல; அது இரு வேறு பண்பாட்டு உலகங்களை இணைக்கும் ஒரு பாலமாகும். வணிகம், இலக்கியம், தூதரக உறவுகள் மற்றும் கல்வி சார்ந்த தேவைகளுக்காக தமிழ் - பாரசீக மொழிபெயர்ப்பின் தேவை தற்காலத்தில் அதிகரித்து வருகிறது. இக்கட்டுரை தமிழ் மொழியிலிருந்து பாரசீக மொழிக்கு துல்லியமாக மொழிபெயர்ப்பதற்கான வழிமுறைகள், எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் மற்றும் அதற்கான நிபுணத்துவ உதவிக்குறிப்புகளை விரிவாக விளக்குகிறது.
வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள ஒற்றுமைகளும் சவால்களும்
தமிழ் மற்றும் பாரசீக மொழிகளுக்கு இடையே உள்ள மிகப்பெரிய சாதகமான அம்சம் அவற்றின் வாக்கிய அமைப்பாகும். இரு மொழிகளுமே எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வாக்கிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகின்றன. உதாரணமாக, தமிழில் "நான் புத்தகம் படிக்கிறேன்" என்ற வாக்கியம், பாரசீக மொழியிலும் அதே வரிசையில் "மன் கெதாப் மீஹானம்" (Man ketab mikhanam) என்று அமைகிறது. இந்த வாக்கிய ஒழுங்குமுறை மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்குப் பெரும் உதவியாக இருக்கிறது. ஆங்கிலம் போன்ற எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள் (SVO) வாக்கிய அமைப்பைக் கொண்ட மொழிகளிலிருந்து மொழிபெயர்ப்பதை விட, தமிழில் இருந்து பாரசீகத்திற்கு மொழிபெயர்ப்பது வாக்கிய அமைப்பின் அடிப்படையில் எளிதானதாகும்.
வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் முன்னிடைச்சொற்கள்
வாக்கிய அமைப்பு ஒன்றாக இருந்தாலும், வேற்றுமை உருபுகளைக் கையாள்வதில் இரு மொழிகளுக்கும் இடையே கணிசமான வேறுபாடுகள் உள்ளன. தமிழ் ஒரு ஒட்டுநிலை மொழியாகும் (Agglutinative Language). தமிழில் பெயர்ச்சொற்களுடன் வேற்றுமை உருபுகள் (ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண்) பின்னொட்டுகளாக நேரடியாக இணைந்து வரும். உதாரணமாக, "வீட்டிற்கு" என்பதில் 'கு' என்ற உருபு இணைந்துள்ளது. ஆனால், பாரசீக மொழியில் வேற்றுமைகளைக் குறிக்க முன்னிடைச்சொற்கள் (Prepositions) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பாரசீக மொழியில் "வீட்டிற்கு" என்பதைக் குறிக்க "பெ ஹானே" (Be khaneh) என்று எழுதுகிறார்கள். இதில் 'பெ' (Be) என்பது முன்னிடைச்சொல் ஆகும். பெயர்ச்சொல்லுக்கு முன்னால் வரும் இந்த அமைப்பைத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.
மேலும், பாரசீக மொழியில் குறிப்பிட்ட செயப்படுபொருளைக் குறிக்க "ரா" (Ra) என்ற பின்னொட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது. தமிழில் இரண்டாம் வேற்றுமை உருபான 'ஐ' (புத்தகத்தை - கெதாப் ரா) எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறதோ, அதேபோல பாரசீக மொழியிலும் இந்த 'ரா' பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த நுட்பமான இலக்கண விதிகளைத் தவறின்றி கையாளுவது அவசியமாகும்.
பால் பாகுபாடு மற்றும் வினைமுற்று வேறுபாடுகள்
தமிழில் உயர்திணை மற்றும் அஃறிணை என்ற பாகுபாடு உள்ளதுடன், படர்க்கை வினைமுற்றுகளில் ஆண்பால், பெண்பால், பலர்பால், ஒன்றன்பால், பலவின்பால் என்ற தெளிவான பால் பாகுபாடுகள் உள்ளன. வினைமுற்றுகள் எழுவாயின் பாலையும் எண்ணையும் தெளிவாகக் காட்டும் (உதாரணமாக: அவன் வந்தான், அவள் வந்தாள்). ஆனால், பாரசீக மொழியில் இலக்கண ரீதியான பால் பாகுபாடு (Grammatical Gender) முற்றிலும் கிடையாது. மனிதர்களுக்கும் பிற உயிரினங்களுக்கும் அல்லது உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் ஒரே விதமான பிரதிபெயர்ச்சொற்களும் வினைமுற்றுகளுமே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பாரசீக மொழியில் 'ஊ' (U) என்ற பிரதிபெயர்ச்சொல் அவன், அவள் ஆகிய இருபாலருக்கும் பொதுவாகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, தமிழில் இருந்து பாரசீகத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும்போது சூழலுக்கு ஏற்ப பாலினத் தன்மையைக் கவனமாக மாற்றியமைக்க வேண்டும், இல்லையெனில் பாரசீக வாசகர்களுக்குக் கதையின் சூழல் அல்லது உரையாடலின் தெளிவு குழப்பமடைய வாய்ப்புள்ளது.
மரியாதை சொற்கள் மற்றும் பண்பாட்டு வெளிப்பாடுகள் (Ta'arof vs Tamil Honorifics)
இரு மொழிகளிலும் சமூக உறவுகளுக்கும் மரியாதைக்கும் பெரும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. தமிழில் நாம் ஒருவரை மரியாதையாகக் குறிப்பிட "நீங்கள்", "அவர்கள்" போன்ற சொற்களையும், வினைமுற்றுகளில் "வந்தார்கள்", "செய்தார்கள்" போன்ற வடிவங்களையும் பயன்படுத்துகிறோம். பாரசீக மொழியிலும் இதேபோன்ற ஒரு சமூக ஒழுங்குமுறை உள்ளது. குறிப்பாக, பாரசீக பண்பாட்டில் "தாரோஃப்" (Ta'arof) என்ற கலைச்சொல் மிகவும் முக்கியமானது. இது வாய்மொழி மற்றும் நடத்தை சார்ந்த ஒரு விரிவான மரியாதைக் கோட்பாடாகும்.
பாரசீக மொழியில் உரையாடும்போது நேரடியாக ஒரு விஷயத்தைக் கூறாமல், மிகுந்த பணிவுடனும் மரியாதையுடனும் கூற வேண்டும். உதாரணமாக, தமிழில் சாதாரண வழக்கில் "வாருங்கள்" என்று சொல்வதை, பாரசீக மொழியில் "பர்மாயித்" (Farma'id) அல்லது இன்னும் பணிவான சொற்களைப் பயன்படுத்தி மொழிபெயர்க்க வேண்டும். மொழிபெயர்ப்பாளர் வெறும் சொற்களை மட்டும் மொழிபெயர்க்காமல், அதன் பின்னணியில் உள்ள பண்பாட்டு மரியாதையையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
வலமிருந்து இடமாக எழுதும் முறை (RTL Layout Challenges)
தொழில்நுட்ப ரீதியாக தமிழ்-பாரசீக மொழிபெயர்ப்பில் உள்ள ஒரு முக்கிய சவால் எழுத்து வடிவமாகும். தமிழ் இடமிருந்து வலமாக (Left-to-Right - LTR) எழுதப்படும் மொழி. ஆனால் பாரசீக மொழி அரேபிய எழுத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு வலமிருந்து இடமாக (Right-to-Left - RTL) எழுதப்படும் மொழியாகும். இணையதளங்கள், மொபைல் செயலிகள் அல்லது புத்தகங்களை வடிவமைக்கும்போது, இந்த வடிவமைப்பு மாற்றம் பெரும் சவாலாக அமைகிறது. எழுத்துருக்கள் (Fonts), எண்கள் மற்றும் நிறுத்தற்குறிகள் ஆகியவற்றின் பயன்பாட்டில் கூடுதல் கவனம் தேவை. குறிப்பாக வலைப்பக்கங்களை வடிவமைக்கும்போது CSS குறியீடுகளில் 'direction: rtl;' மற்றும் 'text-align: right;' போன்ற அமைப்புகளைச் சரியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
தொடர்புடைய கலைச்சொற்கள் மற்றும் கடன் வாங்கிய சொற்கள்
வரலாற்று ரீதியாக தமிழும் பாரசீகமும் சில தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளன. முகலாயர் காலம் மற்றும் தக்காண சுல்தான்களின் ஆளுகையின் போது பல பாரசீக சொற்கள் தமிழ் மொழியில் கலந்தன. குறிப்பாக சட்டம், வருவாய்த்துறை மற்றும் நிர்வாகத் துறைகளில் இன்றும் நாம் பல பாரசீக மூலச்சொற்களைப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். உதாரணமாக:
- ஜாமீன் (Zamin - நிலம் / உத்தரவாதம்)
- தயார் (Tayyar - ஆயத்தம்)
- வக்கீல் (Vakil - வழக்கறிஞர்)
- சிபாரிசு (Sifarish - பரிந்துரை)
- கிஸ்தி (Qist - வரி / தவணை)
துல்லியமான தமிழ் - பாரசீக மொழிபெயர்ப்பிற்கான உதவிக்குறிப்புகள்
ஒரு சிறந்த தமிழ்-பாரசீக மொழிபெயர்ப்பாளராக விளங்க பின்வரும் நடைமுறைகளைப் பின்பற்றலாம்:
- நேரடி மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்க்கவும்: வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பது எப்போதும் தவறான அர்த்தத்தையே தரும். குறிப்பாக மரபுத்தொடர்கள் (Idioms) மற்றும் பழமொழிகளை மொழிபெயர்க்கும்போது, பாரசீக மொழியில் அதற்கு இணையான மரபுத்தொடர்களைக் கண்டறிந்து பயன்படுத்த வேண்டும்.
- எழுத்துப்பெயர்ப்பு (Transliteration) விதிகள்: தமிழ் பெயர்களையோ அல்லது இடங்களையோ பாரசீக மொழியில் எழுதும்போது, பாரசீக ஒலிப்பு முறைக்கு ஏற்ப துல்லியமாக எழுத வேண்டும். பாரசீக மொழியில் சில தமிழொலிகள் (உதாரணமாக 'ழ', 'ற') இல்லாததால், அதற்கு நெருக்கமான ஒலிகளைக் கொண்ட எழுத்துக்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.
- சூழல் சார்ந்த அகராதிகளைப் பயன்படுத்தவும்: பொதுவான அகராதிகளை விட, இரு மொழிகளின் இலக்கண மற்றும் கலைச்சொல் அகராதிகளைப் பயன்படுத்துவது துல்லியத்தன்மையை அதிகரிக்கும்.
- தொடர் வாசிப்பு: தற்கால பாரசீக இலக்கியங்கள், செய்தித்தாள்கள் மற்றும் இணையதளங்களைத் தொடர்ந்து வாசிப்பதன் மூலம், பாரசீக மொழியில் ஏற்பட்டு வரும் தற்கால மாற்றங்களையும் புதிய சொற்களையும் அறிந்துகொள்ள முடியும்.
தமிழ் மற்றும் பாரசீக மொழிகளுக்கு இடையிலான மொழிபெயர்ப்பு என்பது இரு சிறந்த நாகரிகங்களின் அறிவுப் பகிர்வுக்கு வழிவகுக்கும் ஒரு உன்னதமான பணியாகும். முறையான இலக்கணப் பயிற்சி, இரு நாட்டுப் பண்பாடுகள் மீதான மதிப்பு மற்றும் தொடர்ந்த பயிற்சி ஆகியவை மட்டுமே ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரைத் துல்லியமான மற்றும் இயல்பான மொழிபெயர்ப்பை உருவாக்கச் செய்யும்.