அறிமுகம்: இரு வேறுபட்ட மொழிக்குடும்பங்களின் சந்திப்பு
உலகில் உள்ள மொழிகளில் மிகவும் பழமையான மற்றும் திராவிட மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் மொழியிலிருந்து, ஆப்பிரிக்காவின் நைகர்-கங்கோ மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பாண்டு (Bantu) பிரிவைச் சார்ந்த செட்ஸ்வானா (Setswana) அல்லது த்ஸ்வானா (Tswana) மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்பு செய்வது என்பது ஒரு சவாலான மற்றும் அற்புதமான பணியாகும். செட்ஸ்வானா மொழி முக்கியமாக போட்ஸ்வானா, தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் சிம்பாப்வே ஆகிய நாடுகளில் மில்லியன் கணக்கான மக்களால் பேசப்படுகிறது. தமிழ் மற்றும் செட்ஸ்வானா ஆகிய இரண்டு மொழிகளும் தங்களுக்குள் ஆழமான கலாச்சார மற்றும் மொழியியல் மரபுகளைக் கொண்டுள்ளன. ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்கு வெற்றிகரமாக மொழிபெயர்ப்பதற்கு வெறும் வார்த்தைகளை மட்டும் மாற்றுவது போதாது; மாறாக, அவற்றின் இலக்கணம், வாக்கிய அமைப்பு மற்றும் கலாச்சாரப் பின்னணி ஆகியவற்றை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும். இந்த வழிகாட்டி, தமிழ்-செட்ஸ்வானா மொழிபெயர்ப்பின் நுணுக்கங்களையும், சவால்களையும் மற்றும் அவற்றை எதிர்கொள்வதற்கான வழிமுறைகளையும் விரிவாக விளக்குகிறது. மேலும், இந்த இரு மொழிகளுக்கு இடையேயான தொடர்புகளை எவ்வாறு திறம்படக் கையாள்வது என்பது குறித்த நடைமுறை ஆலோசனைகளையும் வழங்குகிறது.
வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடு: SOV மற்றும் SVO
தமிழ் மொழியிலிருந்து செட்ஸ்வானா மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது எதிர்கொள்ளும் மிக முக்கியமான சவால் வாக்கிய அமைப்பாகும். தமிழ் ஒரு எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (Subject-Object-Verb - SOV) அமைப்பைக் கொண்ட மொழியாகும். அதாவது, ஒரு வாக்கியத்தில் பொதுவாக செயலைச் செய்பவர் முதலில் வருவார், அதைத் தொடர்ந்து செயப்படுபொருளும், இறுதியாக வினையாலாகிய பயனிலையும் வரும். உதாரணமாக, "ராமன் பழம் சாப்பிட்டான்" என்ற வாக்கியத்தில் ராமன் (Subject), பழம் (Object), சாப்பிட்டான் (Verb) என்ற வரிசையில் அமைகிறது. தமிழில் இந்த வார்த்தைகளின் வரிசையை மாற்றினாலும் ("பழம் ராமன் சாப்பிட்டான்" அல்லது "சாப்பிட்டான் ராமன் பழம்") பொருள் மாறுபடுவதில்லை, ஏனெனில் வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் வினை விகுதிகள் பொருளைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
ஆனால், செட்ஸ்வானா மொழி ஒரு எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள் (Subject-Verb-Object - SVO) அமைப்பைக் கொண்ட மொழியாகும். இதே வாக்கியத்தை செட்ஸ்வானா மொழியில் எழுதும்போது, "Rre o ja leungo" (ராமன் சாப்பிடுகிறான் பழத்தை) என்ற அமைப்பில் எழுத வேண்டும். செட்ஸ்வானா மொழியில் வார்த்தைகளின் வரிசை மிகவும் முக்கியமானது. வார்த்தைகளின் வரிசையை மாற்றினால் வாக்கியத்தின் பொருளே மாறிவிடும் அல்லது அது முற்றிலும் பிழையான வாக்கியமாகிவிடும். இதனால், தமிழில் உள்ள ஒரு நீண்ட வாக்கியத்தை செட்ஸ்வானா மொழியில் மொழிபெயர்க்கும்போது, சொற்களின் வரிசையை முற்றிலும் மாற்றி அமைக்க வேண்டும். இல்லையெனில், மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வாக்கியம் அர்த்தமற்றதாகவோ அல்லது வாசிப்பதற்கு கடினமாகவோ மாறிவிடும். நீண்ட மற்றும் சிக்கலான தமிழ் வாக்கியங்களை சிறு பகுதிகளாகப் பிரித்து, செட்ஸ்வானா வாக்கிய அமைப்பிற்கு ஏற்ப மாற்றி எழுதுவதே சிறந்த முறையாகும்.
பெயர்ச்சொல் வகுப்புகள் மற்றும் உடன்பாடு (Noun Classes and Agreement)
பாண்டு மொழிகளின் மிக முக்கியமான தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், அவற்றின் பெயர்ச்சொல் வகுப்பு முறை (Noun Class System) ஆகும். செட்ஸ்வானா மொழியில் சுமார் 18 பெயர்ச்சொல் வகுப்புகள் உள்ளன. மனிதர்கள், விலங்குகள், மரங்கள், கருவிகள் மற்றும் சுருக்கமான கருத்துக்கள் போன்ற பல்வேறு பிரிவுகளின் கீழ் பெயர்ச்சொற்கள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பெயர்ச்சொல்லும் அது சார்ந்த வகுப்பின் முன்னொட்டுடன் (Prefix) தொடங்கும். உதாரணமாக, "Motho" என்றால் மனிதன் (வகுப்பு 1), இதன் பன்மை வடிவம் "Batho" என்றால் மனிதர்கள் (வகுப்பு 2). இதேபோல், "Selo" என்றால் பொருள் (வகுப்பு 7), இதன் பன்மை வடிவம் "Dilo" என்றால் பொருட்கள் (வகுப்பு 8).
தமிழில் உயர்திணை மற்றும் அஃறிணை என்ற பிரிவுகள் மட்டுமே முதன்மையாக உள்ளன. ஆனால், செட்ஸ்வானா மொழியில் உள்ள பெயர்ச்சொல் வகுப்புகள், அந்த வாக்கியத்தில் வரும் வினைச்சொற்கள், பெயரடைகள் மற்றும் பிரதிபெயர்ச்சொற்கள் ஆகிய அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இதனை 'உடன்பாடு' (Concord) என்று அழைப்பர். உதாரணமாக, "ஒரு நல்ல மனிதன் பேசுகிறான்" என்பதை செட்ஸ்வானாவில் எழுதும்போது, மனிதன் என்ற சொல்லின் வகுப்புக்கு ஏற்ப நல்ல மற்றும் பேசுகிறான் ஆகிய சொற்களின் முன்னொட்டுகள் மாற வேண்டும். தமிழில் இத்தகைய சிக்கலான வகுப்பு உடன்பாடு இல்லாததால், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் செட்ஸ்வானா பெயர்ச்சொல் வகுப்புகளின் இலக்கண விதிகளில் மிகுந்த கவனம் செலுத்த வேண்டும். ஒரு பெயர்ச்சொல்லின் வகுப்பைத் தவறாகத் தேர்ந்தெடுத்தால், அது முழு வாக்கியத்தின் உடன்பாட்டு அமைப்பையும் சீர்குலைத்துவிடும்.
ஒட்டுநிலை மொழியின் பண்புகள்: முன்னொட்டுகள் மற்றும் பின்னொட்டுகள்
தமிழ் மற்றும் செட்ஸ்வானா ஆகிய இரண்டுமே ஒட்டுநிலை (Agglutinative) மொழிகளாகும். அதாவது, ஒரு அடிப்படைச் சொல்லுடன் பல்வேறு இலக்கணக் கூறுகளைக் குறிக்கும் ஒட்டுகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் புதிய சொற்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், இவ்விரண்டு மொழிகளிலும் இந்த ஒட்டுகள் பயன்படுத்தப்படும் விதம் வேறுபடுகிறது. தமிழ் தனது இலக்கண உறவுகளைக் காட்ட பின்னொட்டுகளையே முழுமையாக நம்பியிருக்கிறது, ஆனால் செட்ஸ்வானா முன்னொட்டுகளை முதன்மையாகப் பயன்படுத்துகிறது.
தமிழில் பெரும்பாலும் பின்னொட்டுகள் (Suffixes) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. வேற்றுமை உருபுகள், காலம் காட்டும் இடைநிலைகள் மற்றும் திணை, பால், எண், இட விகுதிகள் அனைத்தும் சொல்லின் இறுதியிலேயே இணைகின்றன. உதாரணமாக, "வீட்டில்" என்ற சொல்லில் 'வீடு' என்ற பெயர்ச்சொல்லுடன் 'இல்' என்ற பின்னொட்டு சேர்ந்துள்ளது. "நான் செய்வேன்" என்பதில் செய் என்ற வினையுடன் எதிர்கால இடைநிலையும் தன்மை ஒருமை விகுதியும் இறுதியில் இணைகின்றன.
இதற்கு மாறாக, செட்ஸ்வானா மொழியில் முன்னொட்டுகள் (Prefixes) மற்றும் பின்னொட்டுகள் (Suffixes) ஆகிய இரண்டுமே பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குறிப்பாக பெயர்ச்சொல் வகுப்புகள் மற்றும் வினைச்சொற்களில் முன்னொட்டுகளே ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. வினையின் காலத்தைக் குறிக்கவும், எழுவாய் உடன்பாட்டைக் குறிக்கவும் வினைச்சொல்லின் தொடக்கத்தில் முன்னொட்டுகள் சேர்க்கப்படுகின்றன. இடத்தைக் குறிக்க "-ng" போன்ற பின்னொட்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், பெரும்பாலான இலக்கணக் கூறுகள் முன்னொட்டுகளாகவே வருகின்றன. எனவே, தமிழில் உள்ள வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் காலம் காட்டும் பின்னொட்டுகளை செட்ஸ்வானாவின் முன்னொட்டு அமைப்புகளுக்கு இணையாக மாற்றுவதில் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் திறம்படச் செயல்பட வேண்டும். இந்த கட்டமைப்பு மாற்றத்தை உணராத மொழிபெயர்ப்புகள் தகுதியற்றதாகக் கருதப்படும்.
கலாச்சாரப் பின்னணி மற்றும் மரபுத்தொடர்கள் (Cultural Context and Idioms)
மொழிபெயர்ப்பில் பண்பாட்டு சூழல் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. தமிழ்நாடு மற்றும் போட்ஸ்வானா/தென்னாப்பிரிக்கா ஆகிய பகுதிகளின் கலாச்சாரம், நிலவியல் மற்றும் வாழ்வியல் முறைகள் முற்றிலும் வேறுபட்டவை. எனவே, தமிழ் கலாச்சாரத்திற்குரிய சில குறிப்பிட்ட சொற்களையோ அல்லது மரபுத்தொடர்களையோ செட்ஸ்வானா மொழிக்கு நேரடியாக மொழிபெயர்க்க முடியாது. அத்தகைய சூழ்நிலைகளில் கலாச்சாரப் பொருத்தம் (Cultural Equivalence) அல்லது விளக்க உரை (Descriptive Translation) முறைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
உதாரணமாக, தமிழ்நாட்டில் விவசாயம் மற்றும் நெல் சாகுபடி சார்ந்த பல சொற்கள் உள்ளன. ஆனால், செட்ஸ்வானா பேசும் மக்கள் வாழும் பகுதிகள் பெரும்பாலும் வறண்ட நிலப்பரப்புகளாக இருப்பதால், அவர்களின் மொழியில் கால்நடை வளர்ப்பு (குறிப்பாக மாடுகள்) மற்றும் மழை சார்ந்த சொற்கள் மிகுதியாகக் காணப்படுகின்றன. செட்ஸ்வானா மொழியில் "Pula" என்றால் மழை என்று பொருள், ஆனால் இந்த வார்த்தை அவர்களின் நாணயத்தைக் குறிக்கவும், வாழ்த்து கூறவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இத்தகைய கலாச்சார முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சொற்களை மொழிபெயர்க்கும்போது, அதே போன்ற சமூக உணர்வை வெளிப்படுத்தும் செட்ஸ்வானா சொற்களைக் கண்டறிந்து பயன்படுத்த வேண்டும். மாடுகளைப் பற்றிய விவரிப்புகள் செட்ஸ்வானா கலாச்சாரத்தில் மிகவும் நுணுக்கமானவை; தமிழில் உள்ள 'மாடு' என்ற பொதுவான சொல்லுக்குப் பதிலாக அவற்றின் நிறம் மற்றும் கொம்புகளின் வடிவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பல சொற்கள் செட்ஸ்வானாவில் உள்ளன.
மேலும், தமிழில் பயன்படுத்தப்படும் மரியாதை சொற்கள் (உதாரணமாக, 'அண்ணா', 'அக்கா', 'ஐயா') செட்ஸ்வானா சமூகத்திலும் மிக முக்கியமானவை. அவர்கள் பெரியவர்களை மதிப்பதற்கும், சமூக உறவுகளைக் குறிப்பதற்கும் 'Rre' (தந்தை/ஐயா) மற்றும் 'Mme' (தாய்/அம்மா) போன்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்த நுணுக்கங்களை உணர்ந்து மொழிபெயர்ப்பது அவசியமாகும். வெறும் சொற்களை மட்டும் மொழிபெயர்க்காமல், அதன் பின்னால் உள்ள மரியாதையையும் சமூக ஒழுக்கத்தையும் கடத்துவது அவசியமாகும்.
மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு சில முக்கிய உதவிக்குறிப்புகள்
தமிழ் மொழியிலிருந்து செட்ஸ்வானா மொழிக்கு வெற்றிகரமாக மொழிபெயர்க்க விரும்பும் வல்லுநர்கள் பின்வரும் நடைமுறை உதவிக்குறிப்புகளைப் பின்பற்றலாம்:
- சூழல் சார்ந்த மொழிபெயர்ப்பு (Contextual Translation): வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பதைத் (Literal Translation) தவிர்த்து, வாக்கியத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளையும் சூழலையும் உணர்ந்து மொழிபெயர்க்க வேண்டும். செட்ஸ்வானா மொழியின் தனித்துவமான பழமொழிகள் மற்றும் மரபுத்தொடர்களை மூல மொழியின் கருத்துக்கு ஏற்ப பொருத்த வேண்டும்.
- பெயர்ச்சொல் வகுப்பு அட்டவணையைப் பயன்படுத்துதல்: செட்ஸ்வானா பெயர்ச்சொல் வகுப்புகளின் இலக்கண உடன்பாடுகளைச் சரியாக எழுத, எப்போதும் ஒரு நம்பகமான இலக்கண வழிகாட்டி அல்லது வகுப்பு அட்டவணையை அருகில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இது எழுத்துப்பிழைகள் மற்றும் இலக்கண வழுக்களைத் தவிர்க்க உதவும்.
- ஒலிப்பு மற்றும் தொனி வேறுபாடுகள்: செட்ஸ்வானா ஒரு தொனி மொழி (Tonal Language) ஆகும். எழுத்து வடிவில் இது வெளிப்படாவிட்டாலும், பேச்சுவழக்கு மொழிபெயர்ப்புகளின்போது அல்லது ஒலிப்புபெயர்ப்புகளின்போது சொற்களின் உச்சரிப்புப் பொருள் மாறுபாடுகளைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
- இருமொழி அகராதிகள் மற்றும் கருவிகள்: தமிழ் மற்றும் செட்ஸ்வானா இடையே நேரடி அகராதிகள் குறைவாகவே உள்ளன. எனவே, ஆங்கிலத்தை ஒரு இடைநிலை மொழியாகப் (Pivot Language) பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கலாம். ஆனால், இதனால் ஏற்படும் அர்த்த சிதைவுகளைத் தவிர்க்க ஆங்கிலத்தின் வழியே மொழிபெயர்க்கும்போது மூல தமிழ்ப் பிரதியுடன் தொடர்ந்து ஒப்பிட வேண்டும்.
- மூல மொழி மற்றும் இலக்கு மொழி தணிக்கை: மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இறுதிப் பிரதியை செட்ஸ்வானா மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒரு நிபுணரைக் கொண்டு சரிபார்ப்பது பிழையற்ற உள்ளடக்கத்தை உருவாக்க உதவும். இது உள்ளூர் வாசகர்களுக்கு உள்ளடக்கம் இயற்கையாகவும் சரளமாகவும் இருப்பதை உறுதி செய்யும்.
முடிவுரை
தமிழ்-செட்ஸ்வானா மொழிபெயர்ப்பு என்பது இரு வேறுபட்ட பண்பாடுகளுக்கு இடையே பாலமாக அமையும் ஒரு உன்னத பணியாகும். முறையான இலக்கணப் பயிற்சி, இரு மொழிகளின் வாக்கிய அமைப்பைப் பற்றிய தெளிவான புரிதல் மற்றும் கலாச்சார நுணுக்கங்களை மதிக்கும் மனப்பான்மை ஆகியவை ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரை மிகச்சிறந்த மொழிபெயர்ப்புகளை உருவாக்க வழிவகுக்கும். நவீன உலகமயமாக்கல் சூழலில், இத்தகைய ஆப்பிரிக்க-ஆசிய மொழிபெயர்ப்புகள் இரு பிராந்தியங்களுக்கும் இடையிலான வர்த்தக, கலாச்சார மற்றும் இலக்கிய உறவுகளை வலுப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.