தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய இரு மொழிகளும் வெவ்வேறு மொழிக்குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவை. தமிழ் ஒரு திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தது; அதே சமயம் ஆங்கிலம் ஒரு இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தது. இதனால், தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும்போது இலக்கணம், வாக்கிய அமைப்பு மற்றும் கலாச்சாரப் பின்னணியில் பல சவால்களும் நுணுக்கங்களும் ஏற்படுகின்றன. ஒரு சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளர் வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பதைத் தவிர்த்து, மூல மொழியின் கருத்தையும் உணர்வையும் இலக்கு மொழியில் துல்லியமாகக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்.
வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள வேறுபாடுகள் (SOV vs SVO)
தமிழின் அடிப்படை வாக்கிய அமைப்பு 'எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை' (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வரிசையில் அமையும். ஆனால், ஆங்கில வாக்கிய அமைப்பு 'எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள்' (Subject-Verb-Object - SVO) என்ற வரிசையில் அமைகிறது. உதாரணமாக, "நான் புத்தகம் படித்தேன்" என்ற தமிழ் வாக்கியத்தில், "நான்" (Subject), "புத்தகம்" (Object), "படித்தேன்" (Verb) என்று அமைகிறது. இதை அப்படியே ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தால் "I book read" என்று வரும், இது தவறானது. ஆங்கில முறைப்படி "I read a book" (Subject-Verb-Object) என்று மாற்ற வேண்டும். இந்த அடிப்படை கட்டமைப்பு மாற்றத்தைப் புரிந்து கொள்வது மிக முக்கியம்.
மேலும், தமிழில் எழுவாயை மறைத்துப்பேசும் வழக்கம் அதிகம் உள்ளது. "நாளைக்கு வருகிறேன்" என்று கூறும்போது அங்கு "நான்" என்ற எழுவாய் மறைமுகமாக உணர்த்தப்படுகிறது. ஆனால் ஆங்கிலத்தில் "Will come tomorrow" என்று எழுதினால் அது முழுமையான வாக்கியமாகாது. அங்கு "I will come tomorrow" என்று எழுவாயைக் கட்டாயமாகச் சேர்க்க வேண்டும். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இத்தகைய மறைமுகக் கருத்துக்களைக் கண்டறிந்து ஆங்கிலத்தில் தகுந்த பிரதிபெயர்களை (Pronouns) பயன்படுத்த வேண்டும்.
இலக்கண மற்றும் வேற்றுமை உருபுகள் (Grammatical Case Markers and Nuances)
தமிழ் ஒரு ஒட்டுநிலை மொழி (Agglutinative Language) ஆகும். அதாவது, ஒரு சொல்லின் இறுதியில் பல்வேறு விகுதிகள் மற்றும் வேற்றுமை உருபுகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் புதிய அர்த்தங்களை உருவாக்க முடியும். ஆங்கிலத்திலோ முன்விபக்திகள் (Prepositions) தனி வார்த்தைகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. உதாரணமாக, "வீட்டில்" என்ற சொல்லில் 'இல்' என்ற வேற்றுமை உருபு ஒட்டியுள்ளது. ஆங்கிலத்தில் இதனை "in the house" அல்லது "at home" என்று தனித்தனியாகப் பிரித்து எழுத வேண்டும்.
தமிழில் உள்ள வேற்றுமை உருபுகள் (ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண் போன்றவை) ஆங்கிலத்தில் 'to', 'by', 'of', 'from', 'with' போன்ற முன்விபக்திகளாக மாறுகின்றன. இவற்றைத் தவறாகப் பயன்படுத்தினால் வாக்கியத்தின் பொருளே முற்றிலும் மாறிவிடும். உதாரணமாக, "அவனுக்குக் கொடுத்தேன்" என்பதில் உள்ள 'கு' உருபிற்கு "I gave to him" என்று மொழிபெயர்க்க வேண்டும். "அவனால் செய்யப்பட்டது" என்பதில் உள்ள 'ஆல்' உருபிற்கு "Done by him" என்று எழுத வேண்டும். இத்தகைய ஒட்டுச்சொற்களைப் பிரித்து ஆங்கிலத்தில் சரியான முன்விபக்திகளைக் கையாளுவது மொழிபெயர்ப்பின் தரத்தை உயர்த்தும்.
மரபுத்தொடர்கள் மற்றும் கலாச்சார வெளிப்பாடுகள் (Idioms and Cultural Expressions)
மொழியும் கலாச்சாரமும் ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டவை. தமிழிலுள்ள பல பழமொழிகள் மற்றும் மரபுத்தொடர்களை ஆங்கிலத்தில் நேரடியாக மொழிபெயர்க்க முடியாது. அவ்வாறு செய்தால் அது விசித்திரமான அல்லது தவறான அர்த்தத்தைத் தரும். உதாரணமாக, "கயிறு திரிப்பது" என்ற தமிழ் மரபுத்தொடரை "weaving a rope" என்று நேரடியாக மொழிபெயர்த்தால் அதன் உண்மையான பொருள் விளங்காது. இதன் சரியான ஆங்கிலப் பொருள் "exaggerating" அல்லது "fabricating a story" என்பதாகும்.
இதேபோல், உறவுமுறைப் பெயர்கள் தமிழ்க் கலாச்சாரத்தில் மிக விரிவானவை. 'அண்ணன்', 'தம்பி' ஆகிய இரு சொற்களுக்கும் ஆங்கிலத்தில் 'brother' என்ற ஒரே பொதுவான சொல்லே உள்ளது. அதேபோல் 'அக்கா', 'தங்கை' என்பதற்கு 'sister' என்று மட்டுமே உள்ளது. சூழலுக்குத் தகுந்தவாறு 'elder brother' அல்லது 'younger sister' என்று தெளிவுபடுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. மேலும், 'மாமா', 'சித்தப்பா', 'பெரியப்பா' ஆகிய அனைவரையும் ஆங்கிலத்தில் 'uncle' என்றே அழைக்கிறார்கள். இத்தகைய கலாச்சார வேறுபாடுகளைக் கையாளும்போது வாக்கியத்தின் சூழலைப் புரிந்து கொண்டு மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.
வினைச்சொற்கள் மற்றும் காலங்கள் (Verbs, Tenses, and Aspect)
தமிழில் வினைமுற்றுகள் திணை, பால், எண், இடம் ஆகியவற்றைத் தெளிவாகக் காட்டும். "செய்தான்" என்ற சொல்லிலேயே அது உயர்திணை, ஆண்பால், ஒருமை, படர்க்கை என்பது புலப்படும். ஆங்கிலத்தில் "did" அல்லது "wrote" என்று கூறும்போது செயலைச் செய்தவர் யார் என்பது வினைச்சொல்லில் வெளிப்படாது. அதற்கு முன்னால் "He did" அல்லது "She did" என்று பிரதிபெயரைச் சேர்க்க வேண்டும்.
காலங்களைப் பொறுத்தமட்டில், ஆங்கிலத்தில் 12 வகையான கால அமைப்புகள் (Tenses) உள்ளன. தமிழில் பொதுவாக மூன்று காலங்கள் (இறந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம்) மட்டுமே முதன்மையாகக் கருதப்பட்டாலும், தொடர்நிலை மற்றும் முற்றுநிலைச் செயல்களைக் குறிக்கத் துணைவினைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. உதாரணமாக, "அவன் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறான்" என்பதை ஆங்கிலத்தில் Present Continuous Tense-இல் "He is writing" என்று மொழிபெயர்க்க வேண்டும். அதேசமயம் "அவன் எழுதியிருக்கிறான்" என்பதை Present Perfect Tense-இல் "He has written" என்று மொழிபெயர்க்க வேண்டும். கால வேறுபாடுகளைச் சரியாகப் பிரதிபலிப்பது மொழிபெயர்ப்பின் நம்பகத்தன்மையை உறுதி செய்யும்.
சொற்களஞ்சியம் மற்றும் கலைச்சொற்கள் (Vocabulary and Technical Terminology)
அறிவியல், சட்டம், மருத்துவம் மற்றும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த துறைகளில் தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும்போது கலைச்சொற்களின் பயன்பாடு மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. தூய தமிழில் எழுதப்பட்ட சில கலைச்சொற்களுக்கு இணையான ஆங்கிலச் சொற்களைக் கண்டறிவது சவாலானது. உதாரணமாக, "மின்னிதழ்" என்ற சொல்லை "electronic journal" அல்லது "e-journal" என்று மொழிபெயர்க்கலாம். அதேபோல், சட்ட ஆவணங்களில் உள்ள கடினமான தமிழ் வார்த்தைகளை ஆங்கிலச் சட்ட விதிகளுக்கு ஏற்ப துல்லியமான கலைச்சொற்கள் (Jargon) கொண்டு மாற்ற வேண்டும். தவறான கலைச்சொல் பயன்பாடு ஆவணத்தின் சட்டபூர்வமான தன்மையைப் பாதிக்கும்.
துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான சிறந்த குறிப்புகள் (Best Tips for Accurate Translation)
- வாசிப்பும் புரிதலும்: மொழிபெயர்க்க வேண்டிய தமிழ் உரையை முதலில் முழுமையாக வாசித்து அதன் மையக் கருத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பதை விட, வாக்கியத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும்.
- சூழல் சார்ந்த மொழிபெயர்ப்பு (Contextual Translation): ஒரு சொல்லிற்குப் பல அர்த்தங்கள் இருக்கலாம். சூழலுக்கு ஏற்ப சரியான ஆங்கில வார்த்தையைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும். உதாரணமாக, 'படி' என்ற சொல் 'step', 'measure', 'read' போன்ற பல அர்த்தங்களைக் கொண்டது.
- ஆங்கில இலக்கணத் தூய்மை: தமிழிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட ஆங்கில வாக்கியங்கள் இலக்கணப் பிழையின்றி, இயல்பான ஆங்கில நடைக்கு உகந்ததாக இருக்க வேண்டும். வாக்கியங்கள் மிக நீளமாக இருந்தால், அவற்றைக் குறுகிய வாக்கியங்களாக உடைத்து எழுதலாம்.
- நடை மற்றும் தொனி (Style and Tone): மூல உரையின் தொனியை அப்படியே பராமரிக்க வேண்டும். அது ஒரு அதிகாரப்பூர்வ ஆவணமாக இருந்தால் முறையான ஆங்கில நடையையும் (Formal Tone), கதையாக இருந்தால் எளிய இலக்கிய நடையையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
இருமொழி மொழிபெயர்ப்பாளருக்கான தகுதிகள் (Qualifications of a Bilingual Translator)
ஒரு வெற்றிகரமான தமிழ்-ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பாளர் இரு மொழிகளிலும் சிறந்த புலமை பெற்றிருக்க வேண்டும். தமிழ் இலக்கணத்தின் நுணுக்கங்களும், ஆங்கில இலக்கணத்தின் விதிகளும் அவருக்கு அத்துபடியாக இருக்க வேண்டும். தொடர்ந்து வாசிக்கும் பழக்கமும், புதிய கலைச்சொற்களைப் பற்றிய விழிப்புணர்வும் மொழிபெயர்ப்பின் தரத்தை மேம்படுத்தும். மேலும், இரு நாட்டு மக்களின் கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் வாழ்வியல் முறைகளைப் புரிந்து வைத்திருப்பது கூடுதல் பலமாகும். இதுவே மொழிபெயர்ப்பில் தரம் மற்றும் நம்பகத்தன்மையை உறுதி செய்யும் காரணியாகும்.
தானியங்கி கருவிகள் மற்றும் மனித மறுஆய்வு (Machine Translation vs Human Review)
இன்றைய தொழில்நுட்ப உலகில் கூகுள் டிரான்ஸ்லேட் (Google Translate) போன்ற தானியங்கி மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகள் பிரபலமாக உள்ளன. ஆனால், தமிழின் சிக்கலான இலக்கண அமைப்பையும் கலாச்சார நுணுக்கங்களையும் இக்கருவிகளால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. அவை பெரும்பாலும் நேரடி மொழிபெயர்ப்பையே தருவதால் வாக்கியங்கள் செயற்கையாகவும் பிழையாகவும் அமைய வாய்ப்புள்ளது. எனவே, தொழில்முறை மொழிபெயர்ப்பில் தானியங்கி கருவிகளை ஒரு ஆரம்பக் கட்ட உதவிக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். இறுதியாக ஒரு தகுதிவாய்ந்த மனித மொழிபெயர்ப்பாளரின் மறுஆய்வு (Human Proofreading) மற்றும் திருத்தம் மட்டுமே உரைக்கு முழுமையான வடிவத்தையும் துல்லியத்தையும் தரும்.