தமிழ் மற்றும் கிரேக்கம் ஆகிய இரண்டுமே உலகின் மிகத் தொன்மையான, செழுமையான வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்ட செம்மொழிகளாகும். தமிழ் திராவிட மொழிக்குடும்பத்தின் முதன்மையான மொழியாக விளங்கும் வேளையில், கிரேக்கம் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பத்தின் ஒரு தனித்துவமான கிளையாகத் திகழ்கிறது. இந்த இரு மொழிகளுக்கும் இடையிலான மொழிபெயர்ப்பு என்பது வெறும் சொற்களை மாற்றுவது மட்டுமல்ல, அது இரு வேறு பண்பாடுகளையும் சிந்தனை முறைகளையும் இணைக்கும் ஒரு கலைப் பாலமாகும். தமிழிலிருந்து கிரேக்கத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும் போது ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் எதிர்கொள்ளும் முக்கிய இலக்கண வேறுபாடுகள், மொழியியல் சவால்கள் மற்றும் அதற்கான நடைமுறைத் தீர்வுகள் குறித்து இந்த கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.
1. வாக்கிய அமைப்பும் சொல் வரிசையும்
வாக்கிய அமைப்பைப் பொறுத்தவரை தமிழும் கிரேக்கமும் முற்றிலும் வேறுபட்ட கொள்கைகளைக் கொண்டுள்ளன. தமிழ் மொழி பொதுவாக 'எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை' என்ற வாக்கிய அமைப்பைப் பின்பற்றுகிறது. மேலும் தமிழ் ஒரு ஒட்டுநிலை மொழியாகும். அதாவது, பெயர்ச்சொற்கள் மற்றும் வினைச்சொற்களின் இறுதியில் பல்வேறு வேற்றுமை மற்றும் கால ஒட்டுகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் வாக்கியங்கள் கட்டமைக்கப்படுகின்றன.
மறுபுறம், கிரேக்க மொழி பொதுவாக 'எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள்' என்ற அமைப்பைக் கொண்டிருந்தாலும், அது மிகவும் நெகிழ்வுத்தன்மை வாய்ந்தது. கிரேக்க மொழியில் பெயர்ச்சொற்கள், பெயரடைகள் மற்றும் சுட்டுச்சொற்கள் யாவும் அவற்றின் வேற்றுமைக்கு ஏற்ப வடிவம் மாறுவதால் (வளைநிலை மொழி வகை), வாக்கியத்தில் சொற்களின் இடம் மாறினாலும் பொருள் மாறுவதில்லை. எனவே, தமிழிலிருந்து கிரேக்கத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும் போது, தமிழின் ஒட்டுநிலை வாக்கிய அமைப்பை கிரேக்கத்தின் வளைநிலை மற்றும் நெகிழ்வான சொல் வரிசைக்கு ஏற்ப மாற்றி அமைப்பது அவசியமாகும்.
2. பெயர்ச்சொல் பாலின முறை
தமிழில் திணை மற்றும் பால் பகுப்புகள் மிகவும் இயற்கையானவை. உயர்திணையில் மட்டுமே ஆண், பெண், பலர் என்ற பாலினப் பாகுபாடு தெளிவாக இருக்கும். அஃறிணைப் பொருட்களுக்கு (விலங்குகள், உயிரற்றவை) பால் பகுப்பு இலக்கண ரீதியாக இருந்தாலும், அவை பெரும்பாலும் ஒன்றன்பால் அல்லது பலவின்பால் என்றே பொதுமைப்படுத்தப்படும். ஆனால், கிரேக்க மொழியில் பாலின முறை முற்றிலும் மாறுபட்டது மற்றும் சிக்கலானது.
கிரேக்க மொழியில் உள்ள ஒவ்வொரு பெயர்ச்சொல்லுக்கும் ஆண், பெண் அல்லது ஒன்றன்பால் என்ற ஏதேனும் ஒரு பாலினம் கட்டாயம் உண்டு. இந்த பாலினப் பாகுபாடு உயிருள்ள பொருட்களுக்கு மட்டுமன்றி, உயிரற்ற பொருட்கள் மற்றும் கற்பனையான கருத்துக்களுக்கும் பொருந்தும். உதாரணமாக, கிரேக்க மொழியில் 'சூரியன்' என்பது ஆண்பால், 'பூமி' என்பது பெண்பால், மற்றும் 'நீர்' என்பது ஒன்றன்பால் ஆகும். ஒரு பெயர்ச்சொல்லின் பாலினத்தைப் பொறுத்தே அதனுடன் வரும் சுட்டுச்சொற்களும் பெயரடைகளும் மாறுபடும் என்பதால், தமிழிலிருந்து கிரேக்கத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும் போது பெயர்ச்சொற்களின் பாலின ஒப்புமையை மிகக் கவனமாகப் பின்பற்ற வேண்டும்.
3. வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் முன்னொட்டுகள்
தமிழில் வேற்றுமைப் பொருள்கள் பெயர்ச்சொற்களின் இறுதியில் இணையும் பின்னொட்டுகள் மூலம் உணர்த்தப்படுகின்றன. ஆனால் கிரேக்க மொழியில் வேற்றுமைகள் பெயர்ச்சொல்லின் விகுதி மாற்றங்கள் மூலமும், பெயர்ச்சொல்லுக்கு முன் வரும் முன்னொட்டுகள் மூலமும் உணர்த்தப்படுகின்றன. கிரேக்க மொழியில் நான்கு முக்கிய வேற்றுமைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன:
- எழுவாய் வேற்றுமை: வாக்கியத்தின் முதன்மை எழுவாயைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
- உடைமை வேற்றுமை: ஒரு பொருளின் உடைமை அல்லது உரிமையைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது (தமிழின் ஆறாம் வேற்றுமைக்கு இணையானது).
- செயப்படுபொருள் வேற்றுமை: வினையின் பயனைப் பெறும் செயப்படுபொருளைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது (தமிழின் இரண்டாம் வேற்றுமைக்கு இணையானது).
- விளி வேற்றுமை: ஒருவரை விளித்து அல்லது அழைத்து பேசுவதற்குப் பயன்படுகிறது (தமிழின் எட்டாம் வேற்றுமைக்கு இணையானது).
தமிழின் வேற்றுமை உருபுகளை கிரேக்க முன்னொட்டுகளான உள்ளே, வெளியே, இருந்து, அதற்காக போன்ற உரிய பொருள் தரும் சொற்களோடும், தகுந்த வேற்றுமை வடிவங்களோடும் சரியாகப் பொருத்துவது மொழிபெயர்ப்பின் துல்லியத்தை உறுதி செய்யும்.
4. வினைச்சொல் அமைப்பும் காலத் தன்மைகளும்
கிரேக்க வினைச்சொல் கட்டமைப்பு மிகவும் விரிவானது. அது திணை, எண், காலம் ஆகியவற்றைக் காட்டுவதோடு மட்டுமல்லாமல், 'வினைத் தன்மை' என்ற மிக முக்கியமான கூறைக் கொண்டுள்ளது. கிரேக்க மொழியில் ஒரு செயல் தொடர்ச்சியாக நடக்கிறதா (தொடர் வினைத்தன்மை) அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் நடந்து முடிந்ததா (முற்றுப் பெற்ற வினைத்தன்மை) என்பது வினைச்சொல்லின் வடிவத்தின் மூலமே குறிக்கப்படும்.
தமிழில் நாம் வினையெச்சங்கள் மற்றும் துணைவினைகளைப் பயன்படுத்திச் செய்யும் இத்தகைய வேறுபாடுகளை, கிரேக்க மொழியில் ஒற்றை வினைச்சொல் வடிவத்தின் மூலம் வெளிப்படுத்த முடியும். எனவே, தமிழில் எழுதப்பட்ட ஒரு நிகழ்வின் தன்மையை உணர்ந்து, கிரேக்கத்தின் தகுந்த கால வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது மொழிபெயர்ப்பாளரின் முக்கியப் பணியாகும்.
5. பண்பாட்டு தழுவலும் மரபுத்தொடர்களும்
ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது பண்பாட்டுப் புரிதல் இன்றியமையாதது. தமிழ் பண்பாட்டில் பயன்படுத்தப்படும் மரியாதை முறைகள், உறவுமுறைப் பெயர்கள் ஆகியவற்றை கிரேக்க மொழியில் நேரடியாக மொழிபெயர்ப்பது கடினம். கிரேக்க மொழியிலும் மரியாதை பன்மை வடிவம் மரியாதைக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், தமிழ் அளவுக்கு உறவுமுறைகளில் நுணுக்கமான சொற்கள் (உதாரணமாக: பெரியப்பா, சித்தப்பா, அத்தை, மாமி) இல்லை. கிரேக்க மொழியில் இவை பொதுவான சொற்களாலேயே குறிக்கப்படுகின்றன.
மேலும், தமிழ் பழமொழிகளையும் மரபுத்தொடர்களையும் அப்படியே மொழிபெயர்த்தால் கிரேக்கத்தில் அது பொருளற்றதாகிவிடும். உதாரணமாக, 'சுவரை வைத்துதான் சித்திரம் வரைய வேண்டும்' என்ற தமிழ் பழமொழியை கிரேக்கத்திற்கு மொழிபெயர்க்கும்போது, அதன் நேரடி மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்த்து, 'ஆரோக்கியமும் அடிப்படையுமே முக்கியம்' என்ற பொருளைத் தரும் கிரேக்கப் பழமொழியான 'உடல் நலம் தான் எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை' என்ற தத்துவத்தைக் கொண்ட இணையான தொடரைக் கண்டறிந்து பயன்படுத்த வேண்டும்.
6. நிறுத்தற்குறிகளின் வேறுபாடு
மொழிபெயர்ப்பில் நிறுத்தற்குறிகளும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. தமிழில் கேள்வி வாக்கியங்களின் இறுதியில் நாம் கேள்விக்குறியைப் (?) பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், கிரேக்க மொழியில் கேள்விக்குறியாகப் பயன்படுத்தப்படுவது ஆங்கில அரைகுறி (;) ஆகும். அதேபோல், கிரேக்கத்தில் அரைகுறிக்கு இணையாக மேல்புள்ளி பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த நிறுத்தற்குறி வேறுபாடுகளை அறிந்து கொண்டு இறுதி ஆவணத்தை வடிவமைப்பது அவசியமாகும்.
7. வெற்றிகரமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான தொழில்முறை குறிப்புகள்
- சூழல் சார்ந்த வாசிப்பு: மொழிபெயர்க்கத் தொடங்குவதற்கு முன், மூல உரையின் சூழலை முழுமையாகப் படித்துப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
- இருமொழி அகராதிகள் மற்றும் கலைச்சொல்லகராதி: நம்பகமான தமிழ்-கிரேக்கக் கலைச்சொல்லகராதிகளை உருவாக்குங்கள். குறிப்பாக தொழில்நுட்பம், சட்டம் மற்றும் மருத்துவத் துறைகளில் தற்கால கிரேக்கப் பயன்பாட்டை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.
- தாய்மொழிப் பேச்சாளரின் பிழைதிருத்தம்: மொழிபெயர்த்து முடிக்கப்பட்ட கிரேக்க ஆவணத்தை, கிரேக்கத்தைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒரு வல்லுநரைக் கொண்டு மறுவாசிப்பு செய்வது இயல்பான மொழி நடையை உறுதி செய்யும்.
தமிழிலிருந்து கிரேக்கத்திற்கு மொழிபெயர்ப்பது என்பது இரு செம்மொழிகளின் தனித்துவமான இலக்கண மற்றும் பண்பாட்டு கூறுகளை ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு நுட்பமான பணியாகும். மேலே குறிப்பிடப்பட்ட இலக்கண நுணுக்கங்கள் மற்றும் பண்பாட்டு தழுவல்களைக் கையாளுவதன் மூலம், வாசகர்களைக் கவரும் வகையிலான மிகச்சிறந்த மொழிபெயர்ப்புப் படைப்புகளை உருவாக்க முடியும்.