அறிமுகம் மற்றும் மொழிக்குடும்ப வேறுபாடுகள்
தமிழ் மற்றும் குஜராத்தி ஆகிய இரண்டு மொழிகளும் இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த இலக்கிய மரபுகளைக் கொண்ட பழமையான மொழிகளாகும். இருப்பினும், இவை இரண்டும் முற்றிலும் வேறுபட்ட மொழிக்குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவை. தமிழ் மொழி திராவிட மொழிக்குடும்பத்தைச் (Dravidian Language Family) சார்ந்தது; ஆனால், குஜராத்தி மொழி இந்தோ-ஆரிய மொழிக்குடும்பத்தைச் (Indo-Aryan Language Family) சார்ந்தது. இந்த மொழிக்குடும்ப வேறுபாடு காரணமாக, இவ்விரு மொழிகளுக்கும் இடையே சொற்களஞ்சியம், இலக்கணக் கட்டமைப்பு மற்றும் ஒலிப்பியல் முறைகளில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. தமிழ் மொழியிலிருந்து குஜராத்திக்கு மொழிபெயர்க்கும்போது, இந்த அடிப்படைக் கட்டமைப்புகளைப் புரிந்துகொள்வது மிக முக்கியமாகும்.
வாக்கியக் கட்டமைப்பு: ஒற்றுமைகளும் வேறுபாடுகளும்
இலக்கண ரீதியாக, தமிழ் மற்றும் குஜராத்தி ஆகிய இரண்டு மொழிகளுமே எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற பொதுவான வாக்கிய அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன. இது ஆங்கிலம் போன்ற எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள் (SVO) அமைப்பைக் கொண்ட மொழிகளோடு ஒப்பிடும்போது மொழிபெயர்ப்பை ஓரளவிற்கு எளிதாக்குகிறது. எடுத்துக்காட்டாக:
- தமிழ்: நான் புத்தகம் படிக்கிறேன். (நான் - எழுவாய், புத்தகம் - செயப்படுபொருள், படிக்கிறேன் - பயனிலை)
- குஜராத்தி: હું પુસ્તક વાંચું છું (Hूं pustak vāñchuñ chhuñ) - (હું - எழுவாய், પુસ્તક - செயப்படுபொருள், વાંચું છું - பயனிலை)
பெயர்ச்சொல் மற்றும் வினைச்சொல் பாலின உடன்பாடு (Gender Agreement)
தமிழ்-குஜராத்தி மொழிபெயர்ப்பில் மிக முக்கியமான மற்றும் சவாலான பகுதி பாலின உடன்பாடு ஆகும். தமிழில் திணை அடிப்படையில் உயர்திணை (மனிதர்கள் - ஆண், பெண்) மற்றும் அஃறிணை (விலங்குகள், பொருள்கள் - ஒன்றன்பால், பலவின்பால்) எனப் பிரிக்கப்படுகிறது. தமிழில் உயிரற்ற பொருள்களுக்குப் பாலின வேறுபாடு கிடையாது.
ஆனால், குஜராத்தி மொழியில் மூன்று பாலினங்கள் உள்ளன: ஆண்பால் (Masculine), பெண்பால் (Feminine) மற்றும் பலவின்பால்/பொதுப்பால் (Neuter). குஜராத்தியில் உயிரற்ற பொருள்களும் ஏதேனும் ஒரு பாலின வகைக்குள் அடங்கும். எடுத்துக்காட்டாக, 'நாற்காலி' (Chair) குஜராத்தியில் பெண்பாலாகவும் (ખુરશી - khursī), 'மேஜை' (Table) ஆண்பாலாகவும் கருதப்படுகிறது. மேலும், பெயர்ச்சொல்லின் பாலினத்திற்கு ஏற்ப அதனுடன் வரும் உரிச்சொற்களும் (Adjectives) வினைச்சொற்களும் (Verbs) மாற வேண்டும். தமிழில் "நல்ல பையன்", "நல்ல பெண்" என உரிச்சொல் மாறாமல் இருக்கும். ஆனால் குஜராத்தியில் "સારો છોકરો" (sāro chokro - நல்ல பையன் - ஆண்பால்) மற்றும் "સારી છોકરી" (sārī chokrī - நல்ல பெண் - பெண்பால்) என உரிச்சொல் மாறும். இந்த நுணுக்கத்தைத் தவறவிட்டால் மொழிபெயர்ப்பு முற்றிலும் பிழையாகிவிடும்.
வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் பின்னொட்டுகள் (Case Markers and Postpositions)
தமிழில் வேற்றுமை உருபுகள் (உதாரணமாக: ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண்) பெயர்ச்சொற்களோடு ஒட்டிக்கொண்டு வரும் (Agglutinative nature). குஜராத்தியில் இவை தனித்தனிப் பின்னொட்டுகளாக (Postpositions) எழுதப்படுகின்றன.
- தமிழ் ஐ-உருபு (செயப்படுபொருள் வேற்றுமை): குஜராத்தியில் 'ને' (ne) என்று மாற்றமடைகிறது. (அவனை -> તેને - tene)
- தமிழ் இல்-உருபு (இட வேற்றுமை): குஜராத்தியில் 'માં' (māñ) என மாறும். (வீட்டில் -> ઘરમાં - ghar māñ)
- தமிழ் உடைய-உருபு (உடைமை வேற்றுமை): குஜராத்தியில் பெயர்ச்சொல்லின் பாலினத்திற்கு ஏற்ப 'નો' (no), 'ની' (nī), 'નું' (nuñ), 'ના' (nā) என நான்கு வடிவங்களாக மாறும். (இராமனது புத்தகம் -> રામનું પુસ્તક - Rām nuñ pustak)
செயப்பாட்டு வினை மற்றும் 'நே' (ne) விதியின் சவால் (Ergativity in Gujarati)
குஜராத்தி மொழியில் 'எர்கடிவ்' (Ergative) எனப்படும் ஒரு தனித்துவமான இலக்கண விதி உள்ளது. இறந்த காலத்தில் ஒரு செயப்படுபொருள் குன்றா வினை (Transitive Verb in Past Tense) வரும்போது, வாக்கியத்தின் எழுவாயுடன் 'એ' (e) என்ற உருபு இணையும். அப்போது வினைச்சொல்லானது எழுவாயைப் பின்பற்றாமல், செயப்படுபொருளின் பாலினத்தையும் எண்ணையும் பின்பற்றி அமைக்கும். தமிழில் இத்தகைய கட்டமைப்பு இல்லை. உதாரணமாக: "இராமன் பழம் சாப்பிட்டான்" என்ற வாக்கியத்தை மொழிபெயர்க்கும்போது, குஜராத்தியில் "રામે ફળ ખાધું" (Rāme phaḷ khādhuñ) என்று வரும். இங்கு 'Rāme' என்பதில் 'e' உருபு சேர்ந்துள்ளது, மேலும் வினைச்சொல்லான 'khādhuñ' என்பது ஆண்பாலான இராமனைப் பின்பற்றாமல், பொதுப்பாலான பழத்தைப் (ફળ - phaḷ) பின்பற்றி அமைந்துள்ளது. இந்த இலக்கண விதியைத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ஆழமாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
பண்பாட்டுத் தழுவல் மற்றும் மரபுத்தொடர்கள் (Cultural Adaptation and Idioms)
தமிழ்நாடும் குஜராத்தும் ஆன்மீகம், வணிகம் மற்றும் உணவுக் கலாச்சாரத்தில் பெரும் பாரம்பரியம் கொண்டவை. ஆனால் இரு மாநிலங்களின் பழக்கவழக்கங்களும் வெளிப்படுத்தும் முறைகளும் வெவ்வேறானவை. உறவுமுறைப் பெயர்கள், வாழ்த்து முறைகள் மற்றும் சடங்குகள் சார்ந்த சொற்களை மொழிபெயர்க்கும்போது நேரடி மொழிபெயர்ப்பு (Literal Translation) ஆபத்தானது. உதாரணமாக, தமிழில் பயன்படுத்தப்படும் 'வணக்கம்' என்ற சொல்லைக் குஜராத்தியில் சூழலுக்கு ஏற்ப 'નમસ્તે' (Namaste) அல்லது 'જય શ્રી કૃષ્ણ' (Jai Shree Krishna) என மொழிபெயர்க்க வேண்டும். அதேபோல், தமிழில் உள்ள பழமொழிகளையும் மரபுத்தொடர்களையும் அப்படியே மொழிபெயர்க்காமல், குஜராத்தியில் அதற்கு இணையான கருத்துடைய பழமொழிகளைக் கண்டறிந்து எழுத வேண்டும். அப்போதுதான் மூல உரையின் ஆன்மா சிதையாமல் வாசகர்களைச் சென்றடையும்.
வெற்றிகரமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான முக்கிய குறிப்புகள்
தமிழ்-குஜராத்தி மொழிபெயர்ப்பில் ஈடுபடும் வல்லுநர்கள் பின்வரும் குறிப்புகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் தங்களின் மொழிபெயர்ப்புத் திறனை மேம்படுத்தலாம்:
- இருமொழி அகராதிகளைப் பயன்படுத்துதல்: நம்பகமான தமிழ்-குஜராத்தி அகராதிகள் மற்றும் இலக்கணப் புத்தகங்களைத் துணைக்கு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
- ஒலிபெயர்ப்பு விதிகளை அறிதல் (Transliteration Rules): வடமொழி ஒலிகள் தமிழில் பெரும்பாலும் தமிழ் எழுத்துக்களாகவே எழுதப்படுவதால் (எ.கா: 'பாஸ்கர்' என்பது 'பாஸ்கரன்' அல்லது 'பாஸ்கர்' என எழுதப்படும்), அவற்றை மீண்டும் குஜராத்திக்கு மாற்றும்போது சரியான வடமொழி உச்சரிப்பைக் கண்டறிந்து எழுத வேண்டும்.
- குஜராத்தி மொழியின் வட்டார வழக்குகளைப் புரிதல்: குஜராத்தியில் கத்தியவாடி, சுர்தி, மெஹசானி போன்ற வட்டார வழக்குகள் உள்ளன. இலக்கு வாசகர்களின் பின்னணியை அறிந்து பொதுவான தரப்படுத்தப்பட்ட குஜராத்தியில் (Standard Gujarati) மொழிபெயர்ப்பது நல்லது.
- பின்னூட்டம் மற்றும் சரிபார்ப்பு: மொழிபெயர்க்கப்பட்ட உரையை ஒரு குஜராத்தி தாய்மொழிப் பேச்சாளரைக் (Native Speaker) கொண்டு சரிபார்ப்பது பிழைகளை முற்றிலுமாகத் தவிர்க்க உதவும்.