இன்றைய காலகட்டத்தில் சர்வதேச வணிகம், கல்வி, கலாச்சாரப் பரிமாற்றம் மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஆகியவை பல்வேறு உலக மொழிகளுக்கு இடையிலான மொழிபெயர்ப்பின் தேவையை அதிகரித்துள்ளன. இந்த வகையில், உலகளவில் புகழ்பெற்ற திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் மூத்த மொழியான தமிழிலிருந்தும், காஸ்பியன் மற்றும் காகசஸ் பிராந்தியத்தில் பேசப்படும் துர்கிக் மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த அஜர்பைஜானி மொழிக்கும் இடையிலான மொழிபெயர்ப்புச் செயல்முறை ஒரு தனித்துவமான மொழியியல் பயணமாகும். இந்த இரு மொழிகளும் தங்களுக்குள் கொண்டுள்ள இலக்கண வடிவங்கள், சொற்பொருளியல் வேறுபாடுகள் மற்றும் கலாச்சார நுணுக்கங்கள் ஆகியவற்றை ஆழமாக அறிந்துகொள்வது ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரைத் தொழில்முறைத் தரத்திற்கு உயர்த்தும். இக்கட்டுரை, தமிழ்-அஜர்பைஜானி மொழிபெயர்ப்பின் பல்வேறு கட்டங்களையும், அதில் உள்ள சவால்களையும், அவற்றை எதிர்கொள்வதற்கான பயனுள்ள குறிப்புகளையும் விவரிக்கிறது.
வாக்கிய அமைப்பும் சொல் வரிசையும் (Sentence Syntax and Word Order)
தமிழ் மற்றும் அஜர்பைஜானி மொழிகளுக்கு இடையே உள்ள மிகப்பெரிய மொழியியல் ஒற்றுமை அவற்றின் வாக்கிய அமைப்பாகும். இரண்டு மொழிகளுமே SOV (Subject-Object-Verb / எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை) என்ற சொல் வரிசையைக் கொண்டுள்ளன. ஆங்கிலம் போன்ற SVO (Subject-Verb-Object) வாக்கிய அமைப்பைக் கொண்ட மொழிகளிலிருந்து மொழிபெயர்க்கும்போது ஏற்படும் வாக்கிய மாற்று வேலைப்பாடுகள் இதில் பெருமளவு குறைகின்றன.
உதாரணமாக, "குழந்தை பாடம் படிக்கிறது" என்ற தமிழ்ச் சொற்றொடரை அஜர்பைஜானிக்கு மாற்றும்போது, "Uşaq dərsi oxuyur" என்று எழுதப்படுகிறது. இதில்:
- குழந்தை = Uşaq (எழுவாய்)
- பாடம் = dərsi (செயப்படுபொருள்)
- படிக்கிறது = oxuyur (பயனிலை)
இந்த வாக்கிய அமைப்பு ஒற்றுமையானது நேரடி மொழிபெயர்ப்பை எளிதாக்கினாலும், துணை வினைகள் (Auxiliary Verbs), எச்சங்கள் (Participles) மற்றும் வாக்கிய இணைப்பிகள் (Conjunctions) ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தும்போது சொற்களின் வரிசையில் நுட்பமான மாறுபாடுகள் ஏற்படுகின்றன. எனவே, எளிய வாக்கியங்களைத் தாண்டி சிக்கலான கூட்டு வாக்கியங்களை மொழிபெயர்க்கும்போது கூடுதல் கவனம் தேவைப்படுகிறது.
ஒட்டுநிலை மொழியியலும் வேற்றுமை உருபுகளும் (Agglutination and Case Endings)
தமிழும் அஜர்பைஜானியும் ஒட்டுநிலை (Agglutinative) மொழிகளாகும். அதாவது, ஒரு வேர்ச்சொல்லோடு பல்வேறு இலக்கணப் பொருள்களைத் தரும் ஒட்டுகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் புதிய வடிவங்களை உருவாக்குகின்றன. இருப்பினும், இந்த ஒட்டுகளின் சேர்க்கை விதிகளிலும் அவற்றின் ஒலியியல் தன்மையிலும் வேறுபாடுகள் உள்ளன.
அஜர்பைஜானி மொழியில் உயிரொலி இணக்கம் (Vowel Harmony) என்பது மிக முக்கியமான விதிமுறையாகும். சொற்களில் உள்ள உயிரெழுத்துகளின் மென்மை அல்லது வன்மைத் தன்மைக்கேற்ப அவற்றுடன் இணையும் ஒட்டுகளும் மாறுகின்றன. உதாரணமாக, அஜர்பைஜானியில் உள்ள ஆறு வேற்றுமை உருபுகளில் (Nominative, Genitive, Dative, Accusative, Locative, Ablative), ஒரு சொல்லின் இறுதி எழுத்தைப் பொறுத்து ஒட்டுகள் (-da, -də, -dan, -dən) என மாறும். தமிழில் வேற்றுமை உருபுகள் இத்தகைய உயிரொலி இணக்கத்தைக் கொண்டிருப்பதில்லை.
மேலும், தமிழில் உள்ள ஏழாம் வேற்றுமை (இடத்தில்/கண்) மற்றும் ஐந்தாம் வேற்றுமை (இருந்து) உருபுகள் அஜர்பைஜானி மொழியில் முறையே Locative (-da/-də) மற்றும் Ablative (-dan/-dən) உருபுகளாக மாற்றப்பட வேண்டும். சொற்பதங்களின் இறுதி எழுத்து மற்றும் ஒலி அமைப்பிற்கு ஏற்ப சரியான ஒட்டைத் தேர்ந்தெடுப்பது இலக்கணத் துல்லியத்திற்கு அவசியமாகும்.
வினைச்சொல் காலங்கள் மற்றும் பாலின நடுநிலைமை (Verb Tenses and Gender Neutrality)
தமிழ் மொழியில் வினைமுற்றுகள் திணை (உயர்திணை, அஃறிணை), பால் (ஆண், பெண், பலர், ஒன்றன், பலவின்), எண் (ஒருமை, பன்மை) மற்றும் இடம் ஆகியவற்றைத் தெளிவாகக் காட்டும் விகுதிகளைப் பெறுகின்றன. ஆனால் அஜர்பைஜானி மொழியில் பாலின வேறுபாடு (Grammatical Gender) முற்றிலும் கிடையாது. தமிழில் அவன், அவள், அது ஆகிய மூன்று சொற்களுக்கும் அஜர்பைஜானியில் 'O' என்ற ஒரே ஒரு சுட்டுப்பெயர் மட்டுமே உள்ளது.
இந்த பாலின நடுநிலைமை மொழிபெயர்ப்பின் போது சில சவால்களை உருவாக்குகிறது. ஒரு தமிழ்க் கதையையோ அல்லது உரையாடலையோ அஜர்பைஜானிக்கு மாற்றும்போது, பேசும் நபர் ஆணா அல்லது பெண்ணா என்பதை வாக்கியத்தின் சூழல் (Context) மூலம் மட்டுமே உணர்த்த முடியும். தேவைப்படும் இடங்களில் பெயர்ச்சொற்களை அல்லது விளக்கச் சொற்களைச் சேர்ப்பதன் மூலம் இந்த தெளிவின்மையைத் தவிர்க்கலாம்.
வினைச்சொல் காலங்களைப் பொறுத்தவரை, அஜர்பைஜானி மொழியில் கடந்த காலச் செயல்களைக் குறிக்க இரண்டு முக்கிய வடிவங்கள் உள்ளன: ஒன்று நாம் நேரில் கண்ட நிகழ்வுகளைக் குறிக்கும் இறந்தகாலம் (Shuhudi keçmiş zaman), மற்றொன்று நாம் கேள்விப்பட்ட அல்லது ஊகித்து உணர்ந்த நிகழ்வுகளைக் குறிக்கும் இறந்தகாலம் (Nəqli keçmiş zaman). தமிழில் பொதுவாக இறந்தகால வினைமுற்றுகள் இத்தகைய நேரடி/மறைமுக வேறுபாட்டைக் காட்டுவதில்லை என்பதால், மொழிபெயர்ப்பாளர் மூல உரையின் தொனியைப் புரிந்துகொண்டு அஜர்பைஜானியில் சரியான இறந்தகால வினை வடிவத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
கலாச்சாரத் தழுவல் மற்றும் மரபுத்தொடர்கள் (Cultural Adaptation and Idioms)
மொழிபெயர்ப்பு என்பது வெறும் சொற்களை மாற்றுவது மட்டுமல்ல, அது இரு பண்பாடுகளுக்கு இடையிலான தொடர்பாடலாகும். தமிழ்நாட்டின் தட்பவெப்பநிலை, வாழ்வியல் மரபுகள், பாரம்பரிய உணவு வகைகள் (இட்லி, தோசை, பொங்கல் போன்றவை) மற்றும் சமூக உறவுமுறைகள் அஜர்பைஜானி பண்பாட்டிலிருந்து பெரிதும் வேறுபட்டவை.
தமிழில் பயன்படுத்தப்படும் 'உறமுறைப் பெயர்கள்' (பெரியப்பா, சித்தப்பா, மாமா, அத்தை, மைத்துனர் போன்றவை) அஜர்பைஜானி மொழியில் அத்தனை துல்லியமாக நேரடியாகக் கிடைப்பதில்லை. அஜர்பைஜானி மொழியில் பொதுவாக 'Əmi' (தந்தையின் சகோதரர்) அல்லது 'Dayı' (தாயின் சகோதரர்) போன்ற சொற்கள் இருந்தாலும், தமிழின் உறவுமுறைப் பன்முகத்தன்மையை மொழிபெயர்க்கும்போது கூடுதல் விளக்கம் தேவைப்படலாம். அதேபோல், தமிழில் உள்ள மரபுத்தொடர்களையும் பழமொழிகளையும் அஜர்பைஜானிக்கு மாற்றும்போது, அவற்றின் நேரடிப் பொருளைத் தராமல் அஜர்பைஜானி பண்பாட்டில் அதற்கு இணையான அர்த்தத்தைத் தரும் பழமொழிகளைப் (Equivalent Idioms) பயன்படுத்துவதே உகந்தது.
தமிழ் - அஜர்பைஜானி மொழிபெயர்ப்பிற்கான தொழில்முறை குறிப்புகள் (Professional Tips for Translators)
- மூல உரையை முழுமையாக வாசித்தல்: மொழிபெயர்க்கத் தொடங்குவதற்கு முன், மூல உரையின் முழுமையான பொருள், தொனி (Tone) மற்றும் அதன் பயன்பாட்டு நோக்கம் (வணிகம், இலக்கியம் அல்லது சட்டம்) ஆகியவற்றை நன்கு பகுப்பாய்வு செய்யுங்கள்.
- உயிரெழுத்து இணக்க விதிகளில் கவனம் செலுத்துங்கள்: அஜர்பைஜானி மொழியில் எழுதும்போது உயிரொலி இணக்கம் (Vowel Harmony) விதியை மீறாமல் சொற்களை உருவாக்குவது வாசிப்பை எளிமையாக்கும்.
- விளக்கமுறை மொழிபெயர்ப்பைப் பயன்படுத்துங்கள்: அஜர்பைஜானி பண்பாட்டில் இல்லாத தமிழ் சார்ந்த கலைச்சொற்கள் அல்லது கலாச்சாரக் கூறுகளை மொழிபெயர்க்கும்போது, அடைப்புக்குறிக்குள் அல்லது அடிக்குறிப்பில் அதற்கான விளக்கங்களை வழங்கலாம்.
- நவீன மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தவும்: கலைச்சொற்கள் மற்றும் வாக்கியங்களின் நிலைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த CAT கருவிகள், சொற்களஞ்சியம் (Glossary) மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு நினைவகம் (Translation Memory) ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துங்கள்.
- தாய்மொழி பேசுபவரின் சரிபார்ப்பு: மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இறுதி உரையை, அஜர்பைஜானி மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒரு நிபுணரைக் கொண்டு திருத்தம் (Proofreading) செய்வது உரையின் இயல்பான தன்மையையும் ஓட்டத்தையும் உறுதி செய்யும்.
சுருக்கமாகக் கூறின், தமிழ் மற்றும் அஜர்பைஜானி மொழிகளுக்கு இடையிலான மொழிபெயர்ப்பு என்பது இரு மொழிகளின் இலக்கண கட்டமைப்பையும் கலாச்சாரப் பின்னணியையும் ஒருசேரக் கையாளும் ஒரு கலை வடிவம் ஆகும். இந்த இரண்டு ஒட்டுநிலை மொழிகளின் தனித்துவங்களைப் புரிந்து கொண்டு செயல்படும்போது, மொழிபெயர்ப்பு துல்லியமாகவும் வாசகர்களைக் கவரும் வகையிலும் அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.