தமிழ் மொழி என்பது உலகிலேயே மிக நீண்ட காலமாகத் தொடர்ந்து பேசப்பட்டு வரும் மற்றும் செம்மொழி அந்தஸ்து பெற்ற ஒரு திராவிட மொழியாகும். அதன் இலக்கண அமைப்பும், இலக்கிய மரபும் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தவை. மறுபுறம், லிதுவேனியன் மொழி (Lithuanian) என்பது இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தின் பால்டிக் கிளையைச் சேர்ந்த ஒரு மொழியாகும். இது இன்று பேசப்படும் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிகளிலேயே மிகவும் பழமையான மற்றும் அதன் தொன்மையான இலக்கண வடிவங்களைத் தக்கவைத்துள்ள ஒரு தனித்துவமான மொழியாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த இரு மொழிகளும் முற்றிலும் வேறுபட்ட மொழிக் குடும்பங்கள் மற்றும் பண்பாட்டுப் பின்னணிகளைக் கொண்டிருப்பதால், இவற்றுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்பு பணி என்பது மிகவும் சிக்கலானதாகவும், அதே நேரத்தில் சுவாரஸ்யமானதாகவும் அமைகிறது. இக்கட்டுரையில், தமிழ்-லிதுவேனிய மொழிபெயர்ப்பின் பல்வேறு அம்சங்கள், சவால்கள் மற்றும் அதற்கான தீர்வுகள் ஆகியவற்றை விரிவாக ஆராய்வோம்.
1. வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள வேறுபாடுகள் மற்றும் சொல் வரிசை
தமிழ் மொழியானது ஒரு ஒட்டுநிலை மொழியாகும் (Agglutinative Language). இதன் வாக்கிய அமைப்பு பொதுவாக 'எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை' (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வரிசையைப் பின்பற்றுகிறது. உதாரணமாக, "நான் புத்தகம் படித்தேன்" என்ற வாக்கியத்தில் வினைச்சொல் இறுதியாக வருகிறது. ஆனால், லிதுவேனிய மொழியானது பொதுவாக 'எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள்' (Subject-Verb-Object - SVO) என்ற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. அதாவது, "நான் படித்தேன் புத்தகம்" என்ற வடிவில் அமையும்.
இருப்பினும், லிதுவேனிய மொழியில் வாக்கியத்தின் முக்கியத்துவத்தை மாற்றுவதற்காக சொற்களின் வரிசையை மாற்றியமைக்கும் நெகிழ்வுத்தன்மை (Free Word Order) உள்ளது. பெயர்ச்சொற்களின் விகுதிகள் அவற்றின் பங்கை வாக்கியத்தில் தெளிவாகக் காட்டுவதால், சொற்களின் இடம் மாறினாலும் பொருள் மாறாது. தமிழில் இருந்து லிதுவேனியனுக்கு மொழிபெயர்க்கும் போது, தமிழின் SOV அமைப்பை அப்படியே மொழிபெயர்க்காமல், லிதுவேனிய மொழியின் இயல்பான SVO அமைப்பிற்கு மாற்றுவது அவசியமாகும். அவ்வாறு செய்யத் தவறினால், வாக்கியங்கள் வாசிப்பதற்கு மிகவும் கடினமாகவும், செயற்கையாகவும் தோன்றும்.
2. பெயர்ச்சொற்களின் பால் மற்றும் வேற்றுமை உருபுகள்
தமிழில் உயர்திணை (மனிதர்கள், தேவர்கள்) மற்றும் அஃறிணை (விலங்குகள், பொருட்கள்) என்ற பகுப்பு மட்டுமே உள்ளது. பொருட்களுக்கு என்று தனியாக இலக்கண ரீதியான ஆண்பால், பெண்பால் பாகுபாடு இல்லை. ஆனால் லிதுவேனிய மொழியில் அனைத்து பெயர்ச்சொற்களும் ஆண்பால் (Masculine) அல்லது பெண்பால் (Feminine) என்ற ஏதேனும் ஒரு பாலினப் பிரிவுக்குள் அடங்கும். இது மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு ஒரு பெரும் சவாலாகும். உதாரணமாக, தமிழில் 'மேஜை' அல்லது 'மரம்' போன்ற அஃறிணைச் சொற்களை லிதுவேனியனுக்கு மாற்றும் போது, அவற்றிற்குரிய சரியான பாலின விகுதிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
மேலும், தமிழில் வேற்றுமை உருபுகள் (Cases) பெயர்ச்சொல்லின் இறுதியோடு ஒட்டாக இணைகின்றன. தமிழில் எட்டு வேற்றுமைகள் உள்ளன. லிதுவேனிய மொழியில் ஏழு வேற்றுமைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. லிதுவேனிய மொழியின் பெயர்ச்சொற்கள், அவற்றின் வேற்றுமை, எண் (ஒருமை, பன்மை) மற்றும் பால் ஆகியவற்றிற்கு ஏற்ப உருமாற்றம் அடைகின்றன (Declensions). இந்த இலக்கண உருமாற்றங்களைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு மொழிபெயர்ப்பது மிக முக்கியமானதாகும்.
3. வினைச்சொல் காலம் மற்றும் தன்மைகள்
தமிழ் மற்றும் லிதுவேனிய வினைச்சொல் அமைப்புகளுக்கு இடையே பல வேறுபாடுகள் உள்ளன. தமிழில் வினைச்சொற்கள் திணை, பால், எண் மற்றும் காலத்தைக் காட்டும் விகுதிகளைப் பெறுகின்றன. லிதுவேனிய மொழியிலும் வினைச்சொற்கள் நபர், எண் மற்றும் காலத்திற்கு ஏற்ப மாறுபடுகின்றன. லிதுவேனிய மொழியில் கடந்த காலத்தில் இரு வகைகள் உள்ளன: சாதாரண கடந்த காலம் (Simple Past) மற்றும் தொடர் கடந்த காலம் (Frequentative Past). தொடர் கடந்த காலம் என்பது கடந்த காலத்தில் ஒரு செயல் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்ததைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது.
தமிழில் இத்தகைய செயல்பாட்டிற்குத் தனியாக வினைமுற்று வடிவம் இல்லை, மாறாக "அவன் தினமும் செல்வான்" அல்லது "அவன் அடிக்கடி சென்றான்" என்று சொற்களைச் சேர்த்தே அதைக் குறிப்பிடுகிறோம். எனவே, இத்தகைய நுட்பமான கால வேறுபாடுகளை லிதுவேனிய மொழியில் மொழிபெயர்க்கும் போது கவனமாக வினை வடிவங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். மேலும், தமிழில் உள்ள வினையெச்சங்களை (Participles) லிதுவேனிய மொழியின் தகுந்த வினை உரிச்சொற்களாக (Gerunds/Participles) மாற்றுவதில் கூடுதல் கவனம் தேவை.
4. உறவுமுறைகளும் மரியாதைச் சொற்களும்
தமிழ் சமூகத்தில் உறவுமுறைகள் மற்றும் மரியாதை ஆகியவற்றுக்கு மிக முக்கிய பங்குண்டு. தமிழில் வயது மற்றும் உறவின் அடிப்படையில் அக்கா, தங்கை, அண்ணன், தம்பி போன்ற தனித்தனி சொற்கள் உள்ளன. ஆனால் லிதுவேனிய மொழியில் பொதுவாக 'sesuo' (சகோதரி) and 'brolis' (சகோதரன்) என்ற சொற்கள் மட்டுமே உள்ளன. வயதில் மூத்தவரா அல்லது இளையவரா என்பதைக் குறிக்க கூடுதல் சொற்களைச் சேர்க்க வேண்டியிருக்கும்.
அதேபோல், தமிழில் உள்ள மரியாதை பன்மை வடிவங்களான 'அவர்', 'நீங்கள்' மற்றும் வினைச்சொற்களில் வரும் 'வந்தார்', 'சென்றார்' போன்ற விகுதிகளை லிதுவேனிய மொழியில் மொழிபெயர்க்கும் போது கவனமாக இருக்க வேண்டும். லிதுவேனிய மொழியிலும் 'tu' (நீ) மற்றும் 'Jūs' (நீங்கள் - மரியாதை வடிவம்) என்ற வேறுபாடு இருந்தாலும், தமிழின் பல அடுக்கு மரியாதை அமைப்பை அதில் முழுமையாகக் கொண்டு வருவது கடினம். உரையின் சூழலுக்கு ஏற்ப பொருத்தமான மரியாதை அளவைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
5. கலாச்சாரச் சொற்கள் மற்றும் மரபுத்தொடர்கள்
மொழி என்பது பண்பாட்டின் கண்ணாடி. தமிழ் பண்பாட்டில் உள்ள ஆன்மீகம், உணவு முறைகள் (உதாரணமாக: சாதம், சோறு, கஞ்சி ஆகியவற்றின் வேறுபாடுகள்) மற்றும் திருமண சடங்குகள் சார்ந்த சொற்களுக்கு லிதுவேனிய மொழியில் நேரடிச் சொற்கள் இல்லை. அதேபோல், லிதுவேனிய பண்பாட்டின் குளிர் காலநிலை, பாரம்பரிய உணவுகள் மற்றும் பால்டிக் நாட்டுப்புறவியல் சார்ந்த சொற்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்ப்பதும் சவாலானது.
தமிழில் உள்ள 'தலைமுழுகிவிட்டான்' போன்ற மரபுத்தொடர்களையோ அல்லது பழமொழிகளையோ நேரடியாக மொழிபெயர்த்தால் பொருள் விளங்காது. அதற்குப் பதிலாக, லிதுவேனிய மொழியில் உள்ள அதே பொருளைத் தரும் இணையான மரபுத்தொடர்களையோ அல்லது விளக்கங்களையோ பயன்படுத்த வேண்டும். பண்பாட்டுத் தழுவல் (Cultural Adaptation) என்பது இந்த இரு மொழிகளுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்பில் இன்றியமையாதது ஆகும்.
6. வெற்றிகரமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான பயனுள்ள குறிப்புகள்
- பொருளறிந்து மொழிபெயர்த்தல்: சொற்களை நேரடியாக மொழிபெயர்க்காமல், மூல உரையின் ஒட்டுமொத்த கருத்தையும் சூழலையும் புரிந்து கொண்டு மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.
- நெகிழ்வான சொல் வரிசைப் பயன்பாடு: லிதுவேனிய மொழியின் நெகிழ்வான சொல் வரிசையைப் பயன்படுத்தி, வாக்கியங்களை இயல்பான நடையில் அமைக்க பழக வேண்டும்.
- துணை மொழியின் பயன்பாடு: தமிழ் மற்றும் லிதுவேனிய மொழிகளுக்கு இடையே நேரடி அகராதிகள் மிகவும் குறைவு என்பதால், ஆங்கில மொழியை ஒரு பாலமாகவோ அல்லது சரிபார்ப்பு கருவியாகவோ பயன்படுத்தலாம்.
- தொடர் வாசிப்பும் பயிற்சியும்: மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இரு மொழிகளிலும் உள்ள தற்கால இலக்கியங்கள், செய்திகள் மற்றும் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து வாசிப்பதன் மூலம் தங்களின் சொல்வளத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
- இறுதிச் சரிபார்ப்பு (Proofreading): லிதுவேனிய மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட ஒரு வல்லுநரைக் கொண்டு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட உரையைச் சரிபார்ப்பது, இலக்கணப் பிழைகளைத் தவிர்க்கவும் நடையைச் செப்பனிடவும் உதவும்.
முடிவுரை
தமிழ் மற்றும் லிதுவேனிய மொழிகளுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்பு என்பது இரு வேறுபட்ட கலாச்சாரங்களையும் அறிவுலகங்களையும் இணைக்கும் ஒரு உன்னதப் பணியாகும். இவ்விரு மொழிகளின் இலக்கண கட்டமைப்புகள், கால வேறுபாடுகள் மற்றும் பண்பாட்டு நுணுக்கங்களை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்கவதன் மூலம் மட்டுமே துல்லியமான மற்றும் இயல்பான மொழிபெயர்ப்பை உருவாக்க முடியும். இக்கட்டுரையில் வழங்கப்பட்டுள்ள குறிப்புகளும் விளக்கங்களும் இருமொழி மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு ஒரு பயனுள்ள வழிகாட்டியாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.