அறிமுகம்: இரு வேறுபட்ட மொழிகளின் பின்னணி
உலகில் மிகவும் பழமையான மற்றும் செழுமையான இலக்கிய மரபைக் கொண்ட மொழிகளில் ஒன்றாகத் திகழும் தமிழ் மொழி, திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் முதன்மை மொழியாகும். அதேவேளையில், ஆப்பிரிக்காவின் மிக நீண்ட வரலாற்றுப் பெருமை கொண்ட நாடான எத்தியோப்பியாவின் அதிகாரப்பூர்வ அலுவல் மொழியாக விளங்கும் அம்ஹாரிக் (Amharic) மொழி, செமிடிக் (Semitic) மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தது. இந்த இரு மொழிகளுக்கும் இடையே நேரடி வரலாற்று அல்லது புவியியல் தொடர்புகள் இல்லாவிட்டாலும், தற்போதைய உலகமயமாக்கல் சூழலில் வணிகம், கல்வி, கலாச்சாரப் பரிமாற்றம் மற்றும் சர்வதேச தூதரக உறவுகள் காரணமாக அவற்றுக்கு இடையேயான மொழிபெயர்ப்புத் தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. தமிழ் மொழியிலிருந்து அம்ஹாரிக் மொழிக்கு உள்ளடக்கங்களை மொழிபெயர்க்கும்போது பல தனித்துவமான சவால்களும் மொழியியல் நுணுக்கங்களும் எழுகின்றன. அவற்றை முறையாகப் புரிந்துகொள்வது மட்டுமே உயர்தர மற்றும் துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பைச் சாத்தியமாக்கும்.
வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள ஒற்றுமைகள்: SOV வடிவம்
ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில், தமிழ் மற்றும் அம்ஹாரிக் ஆகிய இரண்டு மொழிகளுமே வாக்கிய அமைப்பில் ஒரு முக்கியமான மொழியியல் பொதுவான தன்மையைக் கொண்டுள்ளன. ஆங்கிலம் போன்ற ஐரோப்பிய மொழிகள் பொதுவாக 'எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள்' (Subject-Verb-Object - SVO) என்ற வாக்கிய அமைப்பைக் கொண்டிருக்கும் போது, தமிழ் மற்றும் அம்ஹாரிக் ஆகிய இரண்டு மொழிகளுமே 'எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை' (Subject-Object-Verb - SOV) என்ற வாக்கிய அமைப்பையே முதன்மையாகப் பின்பற்றுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, தமிழில் "நான் பழம் சாப்பிட்டேன்" என்று கூறுவது போலவே, அம்ஹாரிக் மொழியிலும் வினைச்சொல் வாக்கியத்தின் இறுதியில்தான் வரும். இந்த பொதுவான வாக்கியக் கட்டமைப்பு மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு வாக்கியங்களை அமைப்பதிலும், மூல மொழியின் சிந்தனை ஓட்டத்தை இலக்கு மொழிக்கு மாற்றியமைப்பதிலும் பெரும் உதவியாக இருக்கிறது.
உருவவியல் வேறுபாடுகள்: ஒட்டுநிலை மற்றும் செமிடிக் வேர்ச்சொல் கட்டமைப்பு
இரு மொழிகளுக்கும் இடையே வாக்கிய அமைப்பில் ஒற்றுமை இருந்தாலும், அவற்றின் சொல்லாக்க முறையில் (Morphology) மிகப்பெரிய வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. தமிழ் ஒரு ஒட்டுநிலை (Agglutinative) மொழியாகும். இதில் சொற்களின் வேற்றுமை உருபுகள், கால இடைநிலைகள், மற்றும் பால் காட்டிகள் போன்றவை மூலச் சொல்லின் அல்லது வேர்ச்சொல்லின் இறுதியில் ஒட்டுகளாகத் தொடர்ச்சியாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக, "வீடுகளிலிருந்து" என்ற சொல்லில் 'வீடு' என்ற பெயர்ச்சொல்லுடன் 'கள்', 'இல்', 'இருந்து' ஆகிய உருபுகள் பின்னால் இணைகின்றன.
ஆனால், அம்ஹாரிக் மொழி செமிடிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்ததால், அது வேர்ச்சொல் மற்றும் கட்டமைப்பு (Root and Pattern) முறையைப் பயன்படுத்துகிறது. அம்ஹாரிக் வினைச்சொற்கள் பொதுவாக மூன்று அல்லது நான்கு மெய்யெழுத்துக்களைக் கொண்ட ஒரு வேர்ச்சொல் அடித்தளத்திலிருந்து (Semitic Root) உருவாக்கப்படுகின்றன. இந்த மெய்யெழுத்துக்களின் இடையே உயிரெழுத்துக்களைப் புகுத்துவதன் மூலமும், முன்னொட்டுகள் (Prefixes) மற்றும் பின்னொட்டுகளைப் (Suffixes) பயன்படுத்துவதன் மூலமும் பல்வேறு வினை வடிவங்கள், காலங்கள் மற்றும் நபர் வேறுபாடுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இந்த உருவவியல் வேறுபாடு மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு ஒரு பெரும் சவாலாகும். ஒரு தமிழ் வினைச்சொல்லின் நுணுக்கமான கால மற்றும் உணர்வு வேறுபாட்டை அம்ஹாரிக் மொழியின் வேர்ச்சொல் கட்டமைப்பிற்குள் சரியாகப் பொருத்துவது ஆழமான மொழியியல் அறிவு தேவைப்படும் செயலாகும்.
எழுத்துமுறை மற்றும் ஒலிப்புமுறை வேறுபாடுகள்
தமிழ் மொழி தனக்கென ஒரு தனித்துவமான எழுத்துமுறையைக் கொண்டுள்ளது. அம்ஹாரிக் மொழி 'கீச்' (Ge'ez) என்ற எழுத்துமுறையிலிருந்து உருவான 'பிடெல்' (Fidel) என்ற எழுத்துமுறையைப் பயன்படுத்துகிறது. இது ஒரு எழுத்து-அசை முறை (Abugida) ஆகும், இதில் ஒவ்வொரு குறியீடும் ஒரு மெய்யெழுத்து மற்றும் அதனுடன் இணைந்த உயிரெழுத்தின் கலவையைக் குறிக்கிறது. பிடெல் எழுத்துமுறையில் 30 க்கும் மேற்பட்ட முதன்மை எழுத்துக்களும், ஒவ்வொன்றிற்கும் ஏழு வெவ்வேறு உயிரெழுத்து வடிவங்களும் உள்ளன.
ஒலிப்புமுறையைப் பொறுத்தவரை, தமிழில் உள்ள பல ஒலிகள் அம்ஹாரிக் மொழியில் இல்லை. அதேபோல் அம்ஹாரிக் மொழியில் உள்ள சில உறிஞ்சொலிகள் (Ejective consonants - தொண்டையிலிருந்து அழுத்தமாக எழுப்பப்படும் ஒலிகள்) தமிழில் இல்லை. எடுத்துக்காட்டாக, அம்ஹாரிக் மொழியில் உள்ள 'p’', 't’', 'k’' போன்ற ஒலிகளைத் தமிழில் எழுதுவது கடினம். இதனால் பெயர்கள், இடங்களின் பெயர்கள் மற்றும் அறிவியல் கலைச்சொற்களை ஒலிபெயர்ப்புச் செய்யும்போது துல்லியமான ஒலிப்பைத் தேர்ந்தெடுப்பது சவாலாக அமைகிறது. மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் உச்சரிப்புத் திரிபுகள் ஏற்படாமல் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
பெயர்ச்சொல் பாலினம் மற்றும் வேற்றுமை உருபுகள்
அம்ஹாரிக் மொழியில் பெயர்ச்சொற்கள் ஆண் மற்றும் பெண் என்ற இரு பாலினங்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. தமிழில் அஃறிணைப் பொருட்களுக்குப் பாலின பாகுபாடு இலக்கண ரீதியாகக் கிடையாது என்றாலும், அம்ஹாரிக் மொழியில் உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் பாலினம் கற்பிக்கப்படுகிறது. மேலும், அம்ஹாரிக் மொழியில் பாலின வேறுபாடு முன்னிலை மற்றும் படர்க்கை வினைமுற்றுகளிலும் ஆழமாக வெளிப்படுகிறது. தமிழில் முன்னிலையில் "நீ" என்பது இருபாலருக்கும் பொதுவானது, ஆனால் அம்ஹாரிக் மொழியில் ஆணைக் குறிக்க "அண்டே" (ante) என்றும், பெண்ணைக் குறிக்க "அஞ்சி" (anchi) என்றும் தனித்தனி சொற்கள் உள்ளன. எனவே, தமிழில் இருந்து அம்ஹாரிக் மொழிக்கு மாற்றும்போது உரையாடலில் உள்ள நபர்களின் பாலினத்தை மிகத் துல்லியமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.
பண்பாட்டு கூறுகள் மற்றும் மரபுத்தொடர்களை மொழிபெயர்த்தல்
தமிழ்நாட்டின் பண்பாடு, உணவுமுறை, சமூக உறவுகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் ஆகியவை கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் எத்தியோப்பிய பண்பாட்டிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டவை. எனவே, தமிழ் உரைநடையில் காணப்படும் கலாச்சாரச் சொற்கள் அல்லது மரபுத்தொடர்களை அப்படியே அம்ஹாரிக் மொழிக்கு நேர்த்தியாக மாற்றுவது எளிதல்ல. உதாரணமாக, "அண்ணி", "மைத்துனர்" போன்ற தமிழ் உறவுமுறைச் சொற்களுக்கு இணையான துல்லியமான ஒற்றைச் சொற்கள் அம்ஹாரிக் மொழியில் இருக்காது. அதேபோல், எத்தியோப்பியாவின் பாரம்பரிய உணவான "இஞ்ஞேரா" (Injera) அல்லது அவர்களின் கலாச்சார உடைகளைத் தமிழில் விளக்குவதற்குப் புதிய சொற்கள் தேவைப்படும். இத்தகைய சூழல்களில், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் விளக்கமுறை மொழிபெயர்ப்பு (Descriptive Translation) அல்லது சூழலுக்குப் பொருத்தமான கலாச்சார இணையாக்கம் (Cultural Adaptation) ஆகிய முறைகளைக் கையாள வேண்டும். மரபுத்தொடர்களை வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்க்காமல், அதன் உட்பொருளை உணர்ந்து அம்ஹாரிக் மொழியில் வழக்கத்தில் உள்ள பொருத்தமான பழமொழிகளையோ மரபுத்தொடர்களையோ பயன்படுத்த வேண்டும்.
தமிழ் - அம்ஹாரிக் மொழிபெயர்ப்பிற்கான முக்கிய குறிப்புகள்
தமிழ் - அம்ஹாரிக் மொழிபெயர்ப்பில் ஈடுபடும் வல்லுநர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள் தங்களின் மொழிபெயர்ப்புத் தரத்தை உறுதி செய்ய பின்வரும் நடைமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும்:
- இரு மொழி இலக்கண வல்லமை: தமிழின் ஒட்டுநிலைத் தன்மையையும் அம்ஹாரிக் மொழியின் செமிடிக் வேர்ச்சொல் அமைப்பையும் நன்கு அறிந்திருக்க வேண்டும்.
- உரிய சூழல் பகுப்பாய்வு: மூல உரையில் உள்ள சொற்களின் நேரடிப் பொருளைத் தாண்டி, அது உணர்த்தும் பண்பாட்டு மற்றும் சமூகச் சூழலை ஆராய வேண்டும்.
- நவீன மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகள் (CAT Tools): மொழிபெயர்ப்புத் தரவுத்தளங்கள் (Translation Memory) மற்றும் சொற்களஞ்சியங்களை (Glossaries) உருவாக்குவது சொல்லாட்சித் துல்லியத்தை நிலைநிறுத்த உதவும்.
- சொந்த மொழியினரின் சரிபார்ப்பு (Native Review): மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இறுதி அம்ஹாரிக் உரையை, அந்த மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட மற்றும் மொழிபெயர்ப்புத் துறையில் அனுபவமுள்ள ஒருவரைக் கொண்டு சரிபார்ப்பது உரையின் ஓட்டத்தை இயல்பானதாக மாற்றும்.
முடிவுரை: இரு கலாச்சாரங்களின் இணைப்பு
தமிழ் முதல் அம்ஹாரிக் வரையிலான மொழிபெயர்ப்பு என்பது இரு வேறுபட்ட கலாச்சாரங்களுக்கும் உலகங்களுக்கும் இடையே ஒரு பாலத்தை அமைப்பதாகும். மொழியியல் ரீதியாக இவை வேறுபட்ட மொழிக் குடும்பங்களைச் சார்ந்தவை என்றாலும், முறையான அணுகுமுறையும், இலக்கண அமைப்புகளைப் பற்றிய ஆழமான புரிதலும், பண்பாட்டு விழிப்புணர்வும் இருந்தால் துல்லியமான மற்றும் இயல்பான மொழிபெயர்ப்பைச் சாத்தியமாக்க முடியும். வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய தொடர்புகளுக்கு இந்த மொழிபெயர்ப்புத் திறன் ஒரு புதிய தொடர்பாடல் தளத்தை உருவாக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.