உலகளாவிய தொடர்பாடலை எளிமைப்படுத்தவும், அனைத்து பண்பாடுகளுக்கும் இடையே நடுநிலையான ஒரு பாலத்தை உருவாக்கவும் எல். எல். ஜாமென்ஹாஃப் என்பவரால் 1887 ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு செயற்கை சர்வதேச மொழி எஸ்பெராண்டோ (Esperanto) ஆகும். உலகின் மிக மூத்த மற்றும் செம்மொழியான தமிழ் மொழியிலிருந்து எஸ்பெராண்டோவிற்கு மொழிபெயர்ப்பது என்பது வெறும் வார்த்தைகளை மாற்றுவதல்ல; அது இரு வேறுபட்ட மொழியியல் தத்துவங்களை இணைக்கும் ஒரு கலை. தமிழ் மொழி திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்தது, எஸ்பெராண்டோ மொழி இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிகளின் கட்டமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு எளிமையான இலக்கண விதிகளுடன் உருவாக்கப்பட்ட மொழி. இவ்விரு மொழிகளுக்கும் இடையே நிகழும் மொழிபெயர்ப்பு செயல்முறை, அதன் நுணுக்கங்கள் மற்றும் பயனுள்ள உதவிக்குறிப்புகளைப் பற்றி இக்கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.
தமிழ் மற்றும் எஸ்பெராண்டோ மொழியியல் ஒப்பீடு
தமிழ் ஒரு ஒட்டுநிலை மொழியாகும் (Agglutinative Language). அதாவது, ஒரு வேர்ச்சொல்லுடன் பல்வேறு விகுதிகளை இணைப்பதன் மூலம் புதிய சொற்களும் இலக்கணப் பொருள்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன. அதேபோல், எஸ்பெராண்டோ மொழியும் ஒட்டுநிலைத் தன்மையைக் கொண்டது. இது வேர்ச்சொற்கற்களுடன் முன்னொட்டுகள் (Prefixes) மற்றும் பின்னொட்டுகளைப் (Suffixes) பயன்படுத்திப் புதிய சொற்களை உருவாக்குகிறது. இந்த ஒட்டுநிலைத் தன்மை இரு மொழிகளுக்கும் இடையேயான மொழிபெயர்ப்பை ஓரளவிற்கு எளிதாக்குகிறது. எனினும், வாக்கிய அமைப்பில் பெரும் வேறுபாடுகள் உள்ளன.
தமிழில் வாக்கிய அமைப்பு பொதுவாக எழுவாய்-செயப்படுபொருள்-பயனிலை (SOV - Subject-Object-Verb) என்ற வரிசையில் அமையும். ஆனால், எஸ்பெராண்டோ மொழியில் சொற்களின் வரிசை மிகவும் நெகிழ்வானது (Free word order). பொதுவாக எழுவாய்-பயனிலை-செயப்படுபொருள் (SVO) வரிசை பயன்படுத்தப்பட்டாலும், வாக்கியத்தில் சொற்களின் இடத்தை எப்படி மாற்றினாலும் பொருள் மாறுபடாது. இதற்குக் காரணம் எஸ்பெராண்டோ மொழியில் உள்ள வேற்றுமை உருபுகள், குறிப்பாக செயப்படுபொருளைக் குறிக்கும் '-n' விகுதியாகும்.
இலக்கண நுணுக்கங்களும் மொழிபெயர்ப்புச் சவால்களும்
தமிழ் மொழியிலிருந்து எஸ்பெராண்டோவிற்கு மொழிபெயர்க்கும்போது எதிர்கொள்ளும் முதன்மையான சவால்களை பின்வருமாறு வகைப்படுத்தலாம்:
1. வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் செயப்படுபொருள் விகுதி (Accusative Case)
தமிழில் இரண்டாம் வேற்றுமை உருபான 'ஐ' என்பது செயப்படுபொருளைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது (எ.கா: "நான் பழத்தை சாப்பிட்டேன்"). எஸ்பெராண்டோவில் இதற்கு இணையாக பெயர்ச்சொல்லின் இறுதியில் '-n' என்ற எழுத்து சேர்க்கப்படுகிறது. எஸ்பெராண்டோவில் பெயர்ச்சொற்கள் எப்போதும் '-o' என்ற எழுத்தில் முடியும். அது செயப்படுபொருளாக மாறும்போது '-on' என மாறும் (எ.கா: "Mi manĝas la pomon" - நான் பழத்தைச் சாப்பிடுகிறேன்). மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இந்த செயப்படுபொருள் விகுதியைச் சரியாகப் பயன்படுத்தாவிட்டால், வாக்கியத்தின் பொருளே மாறிவிடும் அபாயம் உள்ளது.
2. வினைச்சொற்கள் மற்றும் காலங்கள் (Verbs and Tenses)
தமிழில் வினைச்சொற்கள் திணை, பால், எண் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப மாறுபடும் (எ.கா: செய்தான், செய்தாள், செய்தார்கள், செய்தது). ஆனால் எஸ்பெராண்டோ மொழியில் வினைச்சொற்கள் நபர் அல்லது எண்ணிக்கையைப் பொறுத்து மாறுபடுவதில்லை. அனைத்து நபர்களுக்கும் ஒரே வினைமுற்று வடிவம் தான் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எஸ்பெராண்டோவில் காலங்கள் மிகவும் எளிமையானவை:
- இறந்த காலம்: '-is' (எ.கா: kuris - ஓடினான்/ஓடினாள்/ஓடினார்)
- நிகழ்காலம்: '-as' (எ.கா: kuras - ஓடுகிறான்/ஓடுகிறாள்)
- எதிர்காலம்: '-os' (எ.கா: kuros - ஓடுவான்/ஓடுவாள்)
3. ஒருமை மற்றும் பன்மை (Singular and Plural)
தமிழில் பன்மையைக் குறிக்க 'கள்' விகுதி பயன்படுகிறது. எஸ்பெராண்டோவில் பன்மையைக் குறிக்க பெயர்ச்சொல் மற்றும் பெயரடையின் (Adjective) இறுதியில் '-j' என்ற எழுத்து சேர்க்கப்படுகிறது. உதாரணமாக, 'நல்ல புத்தகங்கள்' என்பதை எஸ்பெராண்டோவில் 'bonaj libroj' என்று மொழிபெயர்க்க வேண்டும். இங்கு 'bona' (நல்ல) மற்றும் 'libro' (புத்தகம்) ஆகிய இரண்டு சொற்களும் பன்மை விகுதியான '-j' ஐப் பெறுகின்றன. தமிழில் பெயரடைச் சொற்கள் பன்மை வடிவம் பெறுவதில்லை என்பதால், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
கலாச்சாரக் கூறுகளைக் கையாளுதல்
தமிழ் பல்லாயிரமாண்டு கால வரலாறும் கலாச்சாரப் பின்னணியும் கொண்ட மொழி. தமிழில் உள்ள உறவுமுறைப் பெயர்கள் (அக்கா, தங்கை, அண்ணன், தம்பி, மாமா, அத்தை) மிக விரிவானவை. எஸ்பெராண்டோ ஒரு திட்டமிடப்பட்ட சர்வதேச மொழியாக இருப்பதால், இதில் உறவுமுறைகள் மிகவும் சுருக்கமானவை. உதாரணமாக, சகோதரனைக் குறிக்க 'frato' என்ற சொல் மட்டுமே உள்ளது. மூத்த சகோதரனைக் குறிக்க 'pli aĝa frato' என்றும், இளைய சகோதரனைக் குறிக்க 'pli juna frato' என்றும் விவரித்து எழுத வேண்டியிருக்கும். இதேபோல், தமிழின் பிரத்யேகமான பண்பாட்டுச் சொற்கள் மற்றும் மரபுத்தொடர்களை மொழிபெயர்க்கும்போது, எஸ்பெராண்டோவில் நேரடிச் சொற்கள் இருக்காது. அப்போது அச்சொற்களின் விளக்கத்தையோ அல்லது அதற்கு இணையான சர்வதேசக் கருத்தையோ விளக்கி எழுதுவது அவசியமாகிறது.
வெற்றிகரமான மொழிபெயர்ப்பிற்கான உதவிக்குறிப்புகள்
தமிழ்-எஸ்பெராண்டோ மொழிபெயர்ப்பில் துல்லியத்தன்மையையும் இயல்பான தன்மையையும் பேண பின்வரும் உதவிக்குறிப்புகள் பயனுள்ளதாக இருக்கும்:
- முன்னொட்டுகள் மற்றும் பின்னொட்டுகளை ஆளுமையுடன் பயன்படுத்துங்கள்: எஸ்பெராண்டோவின் தனிச்சிறப்பே அதன் முன்னொட்டுகளும் பின்னொட்டுகளும் தான். உதாரணமாக, 'mal-' என்ற முன்னொட்டு ஒரு சொல்லின் எதிர்ச்சொல்லை உருவாக்குகிறது (bona - நல்ல, malbona - கெட்ட). 'ejo' என்ற பின்னொட்டு இடத்தை குறிக்கிறது (lerni - கற்க, lernejo - பள்ளி). தமிழின் பல்வேறு சொற்களை எஸ்பெராண்டோவின் இந்த ஒட்டு முறையைப் பயன்படுத்திச் சுருக்கமாகவும் அழகாகவும் மொழிபெயர்க்கலாம்.
- நெகிழ்வான வாக்கிய அமைப்பைப் பயன்படுத்துங்கள்: தமிழின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அல்லது அழுத்தமான வாக்கியங்களை மொழிபெயர்க்கும்போது, எஸ்பெராண்டோவின் நெகிழ்வான சொற்களின் வரிசையைப் பயன்படுத்தி, தமிழின் அதே உணர்வை அல்லது அழுத்தத்தை கொண்டு வர முடியும்.
- இணைய அகராதிகளை நாடுங்கள்: எஸ்பெராண்டோ மொழி தொடர்ந்து வளர்ந்து வரும் ஒரு மொழியாக இருப்பதால், 'Reta Vortaro' (ReVo) போன்ற அதிகாரப்பூர்வ இணைய அகராதிகள் மற்றும் 'Lernu!' போன்ற கற்றல் தளங்களைப் பயன்படுத்தி புதிய கலைச்சொற்களைத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.
- நேரடி மொழிபெயர்ப்பைத் தவிர்க்கவும்: வார்த்தைக்கு வார்த்தை மொழிபெயர்ப்பதைத் தவிர்த்து, மூல வாக்கியத்தின் ஒட்டுமொத்த கருத்தை உணர்ந்து, எஸ்பெராண்டோ மொழியின் இலக்கண அமைப்பிற்கு ஏற்ப வாக்கியங்களை வடிவமைக்கவும்.
முடிவுரை மற்றும் எதிர்காலம்
தமிழ் மற்றும் எஸ்பெராண்டோ ஆகிய இரு மொழிகளும் வெவ்வேறு பின்புலங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், மனிதகுலத்தின் தகவல் பரிமாற்றத்தை மேம்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. தமிழிலிருந்து எஸ்பெராண்டோவிற்கு மொழிபெயர்ப்பது சர்வதேச அரங்கில் தமிழ் இலக்கியங்களையும் பண்பாட்டையும் கொண்டு சேர்க்கும் ஒரு சிறந்த வழியாகும். மொழியியல் விதிகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு, முறையான பயிற்சியை மேற்கொள்வதன் மூலம் துல்லியமான மற்றும் தரமான மொழிபெயர்ப்பை வழங்க முடியும்.